بررسي اثر سطوح افزايشي اوره آهسته ر‌هش بر مصرف غذا، قابليت هضم مواد مغذي و تخمير ميكروبي شكمبه‌اي ميش‌هاي تغذيه‌شده با علوفه‌هاي باكيفيت پايين

زمينه مطالعاتي: نرخ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﺑﺎﻻي اوره از يك‌سو نگراني‌هايي را در مورد مسموميت اوره‌اي در نشخواركنندگان پديد مي‌آورد و از سوي ديگر مي‌تواند زمينه‌ساز دفع نيتروژن به محيط‌زيست شود. به همين دليل منابع مختلف اوره آهسته رهش توسعه داده‌شده‌اند. هدف: اين آزمايش باهدف بررسي اثر سطوح افزايشي اوره آهسته رهش بر مصرف غذا، قابليت هضم فيبر و تغييرات برخي فراسنجه‌هاي خوني و شكمبه‌اي در زمان‌هاي مختلف پس از تغذيه صورت گرفت. روش كار: از 28 رأس ميش عربي با ميانگين وزن زنده 2±40 كيلوگرم در قالب طرح كاملاً تصادفي با 4 تيمار و 7 تكرار به مدت 60 روز استفاده شد. تيمارهاي آزمايشي شامل 1- جيره پايه (بدون اوره)، 2- جيره پايه+1.2 درصد ماده خشك اوره معمولي، 3- جيره پايه+ نسبت برابر اوره معمولي و اوره آهسته رهش و 4- جيره پايه+ اوره آهسته رهش بودند. نتايج: تيمارهاي آزمايشي تأثيري بر ماده خشك مصرفي نداشتند. پروتئين خام مصرفي در گروه شاهد (فاقد اوره) نسبت به ساير تيمارها كمتر بود (0.05 P). قابليت هضم ماده آلي در تيمار حاوي اوره آهسته رهش نسبت به كنترل افزايش يافت (0.05 P). در سه ساعت پس از خوراك‌دهي، تيمارهاي دريافت‌كننده اوره معمولي و اوره پوشش‌دار pH شكمبه بالاتري در مقايسه با كنترل داشتند (0.002=P). در 6 ساعت پس از خوراك‌دهي، افزايش pH شكمبه در تيمار اوره پوشش‌دار در مقايسه با ديگر تيمارها مشاهده شد (0.0013=P). تيمارهاي اوره معمولي، مخلوط اوره معمولي و اوره پوشش‌دار و اوره پوشش‌دار در 3 ساعت بعد از مصرف خوراك، نيتروژن آمونياكي بالاتري در مقايسه با تيمار شاهد داشتند (0.002=P). همچنين در 9 ساعت پس از خوراك‌دهي غلظت نيتروژن آمونياكي در تيمار اوره پوشش‌دار نسبت به ديگر تيمارها بيشتر بود (0.009=P). دام‌هاي تغذيه‌شده با مخلوط اوره معمولي و پوشش‌دار در مقايسه با ديگر تيمارها، خوراك با اندازه ذرات متوسط بيشتري مصرف نمودند. ميش‌ها صرف‌نظر از تيمارهاي آزمايشي، انتخاب عليه خوراك با اندازه ذرات بلند و به نفع اندازه ذرات ريز نشان دادند. نتيجه‌گيري نهايي: در كل اگرچه استفاده از اوره آهسته رهش بجاي اوره معمولي توانست در مدت‌زمان طولاني‌تري غلظت نيتروژن آمونياكي را بالاتر نگه دارد ولي اين افزايش تأثيري بر قابليت هضم بخش فيبري جيره نداشت و بنابراين استفاده از اوره معمولي مقرون به‌صرفه‌تر مي‌باشد.