تحليل عناصر داستاني در روايت «انكار‌كردن موسي عليه‌السلام بر مناجات شبان»، بر اساس نظريه‌ بدخواني خلاق هرولد بلوم

بدخواني خلاق نظريه اي است كه هَرولد بلوم آن را بر اساس روابط دوسويه ميان متون ادبي مطرح كرده است. اين نظريه مبتني بر روابط بينامتني بوده و بر اساس آن رابطه اي جدلي ميان مؤلف جديد با مؤلفان گذشته وجود دارد. مؤلف جديد به منظور دريافت هويتي غيروابسته در ادبيات و براي رهايي از اضطرابِ تأثيرپذيري متونِ گذشته با حركتي تدافعي اقتدار شاعر متقدم را مي كاهد و با بدخواني خلاق به خلق آثار جديد دست مي زند. شگردهاي بدخواني خلاق متن جديد را از دلهره‌ تأثيرپذيريِ متون ماقبل رهايي مي بخشد. اين پژوهش با استفاده از منابع كتاب‌خانه اي و به شيوه‌ توصيفي-تحليلي به بررسي ترفندهايي كه مولوي براي رهايي از دلهره‌ تأثيرپذيريِ آثار گذشته در داستان «موسي و شبان» به كار برده ؛ همچنين نحوه‌ پرداختن به‌ آن را، بر اساس نظريه‌ بدخواني خلاق بلوم بررسي مي‌كند و به اين نتيجه مي رسد كه مولوي موضوع غالب در روايت را از روايات زيرمتن انتخاب كرده ولي براي رهايي از دلهره‌ اضطرابِ قرارگرفتن در سايه‌ روايات مأخذ، با شگردهايي خلاقانه به آفرينش هاي نويني در خلق حكايت جديد مي پردازد. وي با تغيير در عناصر داستان براي كاهش دلهره‌ تأثيرپذيري بهره برده است تا به برتري جويي كلامي برسد.