بررسي شخصيت‌ زن و انديشه‌هاي فمينيسم در رمان زنان بدون مردان شهرنوش پارسي‌ پور

رمان زنان بدون مردان نوشته شهرنوش پارسي ‌پور، نويسنده مشهور ايراني، از رمان‌هاي مطرح ادبيات معاصر ايران است. داستان اين رمان بر اساس تجربيات زندگي پنج زن ايراني در سنين مختلف و طبقات گوناگون جامعه شكل مي گيرد و مسائل حقوق و منافع زنان ايراني در جامعه مردسالار را نشان مي دهد. به خاطر اين كه پنج زن در اين رمان ويژگي هاي شخصيتي و سابقه هاي مختلفي دارند و نمايانگر سنين و طبقات اجتماعي مختلف هستند، تجارب زندگي آنها نمونه اي از گروه هاي مختلف زنان در جامعه ايران بوده است. آگاهي از استقلال زن كه در اين كتاب تجسم يافته است، نشانگر بيداري انديشه هاي فمينيسم است. بدين منظور در اين مقاله كوشيده شده تا بر اساس شيوه تحليلي- توصيفي به تبيين شخصيت هاي زن پرداخته شود و با استفاده از تئوري فمينيسم انديشه هاي فمينيسم تجسم يافته در اين رمان بررسي شود.در اين مقاله تلاش مي شود تا با تكيه بر روش توصيفي-تحليلي رمان زنان بدون مردان بر مبناي نقد فمينيستي مورد واكاوي قرار گيرد. بعد از تبيين شخصيت هاي زن بر شيوه توصيفي-تحليلي، در بستر نقد فمينيستي ابعاد گوناگون عوامل فمينيستي در اين رمان استخراج مي شود و با استفاده از تئوري فمينيسم انديشه هاي فمينيسم تجسم يافته بررسي مي شود.