چارانك‌سرايي- انواع بدعت‌ها و بدايع در ژانر رباعي

پس از نوآوري ‌هايي كه در غزل معاصر موسوم به غزل دهه‌ هفتاد رخ داد؛ رباعي نيز تن به بدعت و تازگي حاصل از فضاي ادبي معاصر داد و نوع تازه‌اي از آن پديد آمد. چارانك يا ميني‌رباعي مجموعه‌ رباعي است كه از تعداد مشخص مصرع‌ها در رباعي فراروي كرده و با حفظ و همراهي اصل فشردگي دروني و فرم ذهني درصدد نوآوري در ژانر رباعي برآمده است. اين نوشتار كه به روش توصيفي-تحليلي و با استفاده از منابع كتاب‌خانه‌اي تدوين شده، بر آن است ضمن بررسي نوآوري‌ها در ژانر رباعي، انواع چارانك را در آثار منتشره مورد مورد توجه قرار دهد و با تحليل و بررسي انواع اشكال نوشتاري چارانك دو مؤلفۀ فشردگي دروني و فرم ذهني را بررسي و مشخص نمايد. نتيجه اينكه اين تحولات در ساحت رباعي تا زمان ارائه‌ چارانك در رباعي بي‌سابقه و نوعي بدعت‌گرايي به شمار مي‌آيد.