تحريك الكتريكي غيرتهاجمي عمقي قشر حركتي اوليه‌ي مغز رت به روش تداخل زماني

تحريك الكتريكي عمقي مغز روشي است كه به كمك آن مي‌توان نواحي عمقي مغز را تحريك كرد و به دو صورت تهاجمي و غيرتهاجمي انجام مي‌شود. در تحريك عمقي مغز با رويكرد تهاجمي، براي دست‌يابي به عمق مورد نظر تحريك، الكترودها توسط عمل جراحي در داخل مغز كاشته مي‌شود. از شايع‌ترين عوارض اين روش مي‌توان به خون‌ريزي داخل جمجمه اشاره كرد. يكي از تكنيك‌هاي جاي‌گزين، استفاده از تحريك عمقي مغز با رويكرد غيرتهاجمي به روش تداخل زماني است. در تحريك تداخل زماني، تداخل سازنده‌ي دو ميدان الكتريكي ايجاد شده توسط دو جريان سينوسي فركانس بالا، باعث تقويت شدن تحريك در عمق مشخصي از مغز مي‌شود. هدف اين پژوهش بررسي و تحليل كيفي و كمي اثر تحريك تداخل زماني روي قشر حركتي اوليه‌ي مغز رت است. بدين منظور از يك دستگاه تحريك كننده‌ي 4 كاناله استفاده شده است. نحوه‌ي انجام آزمايش به اين صورت بوده كه پس از بي‌هوشي رت با ماده‌ي اورتان، تحريك به صورت فراجمجمه اي توسط پيچ اتصال الكترود كه روي جمجمه قرار گرفته اعمال شده و نتايج آن به صورت كيفي و كمي در حوزه‌ي زمان، فركانس و مكان ارزيابي شده است. براي كمي‌سازي نتايج از يك سنسور شتاب سنج سه محوره براي ثبت حركات دست راست استفاده شده است. نتايج نشان داده كه به ازاي تغيير در پارامترهاي تحريك (شدت جريان تحريك، اختلاف فركانس و نسبت جريان‌هاي دو الكترود) ناحيه‌ي تحريك در داخل دو نيم‌كره‌ي مغز و به دنبال آن دامنه‌ي حركت ايجاد شده در دست راست تغيير كرده است. هم‌چنين ارتباط ميان اختلاف فركانس تحريك زوج الكترود با دامنه‌ي حركت ايجاد شده در دست راست با استفاده از يك رگرسور چندجمله‌اي مرتبه‌ي 3 مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است.