بررسي تاثير نرخ بازسازي كلاژن و پارامترهاي تخريب الاستين در رشد آنوريسم آئورت شكمي

آنوريسم آئورت شكمي، بزرگ شدن تدريجي قطر آئورت است كه در صورت پارگي مي‌تواند زندگي بيمار را تهديد كند. فاكتورهاي متعددي در خطر پارگي و رفتار آنوريسم تاثيرگذار هستند. يكي از اين عوامل مهم مشخصات هندسي و پارامترهاي بيومكانيكي آنوريسم است كه يافتن ارتباط آن با روند رشد آنوريسم كمك شاياني به نظارت بر روند درمان، تصميم‌گيري پيرامون فرايند درمان و غربال‌گري مي‌كند. لذا لازم است تا خصوصيت‌هاي هندسي (شكل و اندازه) آنوريسم آئورت شكمي براي هر بيمار به طور اختصاصي جهت پيش‌بيني خطر پارگي آنوريسم و رفتار آن مورد بررسي قرار گيرد. مدل‌هاي رشد و بازسازي بر مبناي روش المان محدود به عنوان ابزاري جهت تشريح ويژگي‌هاي بيولوژيكي و پيش‌بيني پيش‌رفت و تكامل بيماري شناخته مي‌شوند كه پتانسيل خود را در شرايط بروز آنورسيم آئورت شكمي نشان داده‌اند. از اين رو در اين مقاله از مدل رشد و بازسازي تابع تنش استفاده شده است تا اشكال مختلفي از هندسه‌ي آنوريسم آئورت شكمي به كمك تابع آسيب الاستين و بازسازي كلاژن شبيه‌سازي شود. نتايج شبيه‌سازي نشان دهنده‌ي نقش ميزان آسيب الاستين بر تغييرات هندسي آنوريسم و حساسيت بازسازي كلاژن بر توزيع تنش ديواره و سرعت انبساط بوده به طوري كه با تغيير نرخ كلاژن از 0.07 تا 0.04 تنش ديواره تا ۳۰۰ كيلوپاسكال افزايش يافته است. نتايج نشان داده كه توزيع تنش و گسترش موضعي با ميزان آسيب الاستين مطابقت دارد. تابع آسيب الاستين در محل حداكثر قطر و ايجاد شكل‌هاي مختلف آنوريسم آئورت شكمي موثر است. هم‌چنين تغييرات زماني بر عمل‌كرد تخريب الاستين تاثير مستقيم دارد. توليد كلاژن ناشي از تنش ايجاد شده، از دست دادن الاستين را جبران كرده و سرعت رشد آنوريسم را كنترل مي‌كند. در نهايت اين مدل محاسباتي قابليت اين را دارد كه در آينده به طور اختصاصي پيچيدگي‌هاي رشد آنوريسم آئورت شكمي براي هر بيمار را به كمك تغييرات هندسي آنوريسم، ميزان آسيب الاستين و توليد دوباره‌ي كلاژن در ديواره‌ي رگ به تصوير بكشد.