تقويت حافظه‌ي كاري خلبانان با استفاده از تحريك الكتريكي

حافظه‌ي كاري در كاركردهاي اجرايي از اهميت بالايي برخوردار بوده و حافظه‌ي كاري كلامي نقشي حياتي در بهينه‌سازي عمل‌كرد كاربران سيستم‌هاي پيچيده مانند خلبانان دارد اما ظرفيت آن محدود است. تحقيقات وسيعي با هدف بهبود ظرفيت حافظه‌ي كاري بينايي انجام شده اما اطلاعات اندكي در مورد حافظه‌ي كاري شنيداري به ويژه در خلبانان در دسترس است. هدف اين مطالعه بررسي تاثيرات تحريك الكتريكي فراجمجمه‌اي بر حافظه‌ي كاري كلامي خلبانان در حين انجام تسك شنيداري است. تسك شنيداري شامل آواهاي غيرتكراري و حاوي تعداد برابري از اعداد و حروف انگليسي تصادفي با توزيع يك‌نواخت بوده كه در گوشي خلبان پخش شده و خلبان موظف است پس از شنيدن هر آوا آن را بازگو كند. اين تسك شنيداري در 6 سطح از آسان تا سخت طراحي شده است كه در هر سطح تعداد كاراكترها 2 عدد افزايش يافته و به ازاي هر سطح 5 آوا وجود دارد. بنابراين در هر جلسه 30 آوا متشكل از 4 تا 14 كاراكتر ارائه شده است. پيش از شروع تسك، تحريك الكتريكي با شدت جريان 2 ميلي‌آمپر اعمال شده است. اين آزمايش شامل سه مرحله‌ي پايه (بدون تحريك)، شم (تحريك ساختگي) و آندال (تحريك اصلي) است. مدت زمان اعمال تحريك در حالت شم 30 ثانيه و در حالت آندال 10 دقيقه است. در نهايت با بررسي پاسخ آزمودني‌ها و تعداد كاراكترهايي كه درست به خاطر سپرده شده، با استفاده از آزمون‌هاي آماري تغييرات عمل‌كرد خلبانان بررسي شده است. در نتيجه با در نظر گرفتن تمام سطوح دشواري در كنار هم، بهبود معني‌داري در ظرفيت حافظه‌ي كاري با تحريك آندال (6.41%) نسبت به حالت پايه مشاهده شده است. هم‌چنين نشان داده شده كه در سطوح دشوارتر تسك، عمل‌كرد خلبانان پس از اعمال تحريك نسبت به حالت پايه بهبود معني‌داري داشته است (سطح 4: 12.20%، سطح 5: 9.00% و سطح 6: 10.44%). بنابراين نتايج اين تحقيق مي‌تواند براي يافتن بينشي عميق‌تر در مورد مكانيسم عصبي حافظه‌ي كاري و استفاده از آن براي تقويت انسان مفيد باشد.