مقايسه تأثير تحريك الكتريكي مستقيم مغز از روي جمجمه و روان‌نمايشگري بر آشفتگي روان‌شناختي در نوجوانان داراي ضربه‌هاي مغزي خفيف

مقدمه: ضربه مغزي آسيب‌زا با شيوع بالا از مهم‌ترين علل ناتواني‌هاي طولاني مدت محسوب مي‌شود. هدف اين مطالعه مقايسه اثربخشي تحريك الكتريكي مستقيم مغز از روي جمجمه(tDCS)  و روان‌نمايشگري بر آشفتگي روان‌شناختي در نوجوانان داراي ضربه‌هاي مغزي خفيف (mTBI) بود. روش كار: روش اين پژوهش از نوع آزمايشي و با طرح پيش‌آزمون_پس‌آزمون همراه با گروه كنترل بود. از بين تمامي نوجوانان داراي آسيب مغزي خفيف كه در نيمه دوم سال 1401 به بيمارستان فاطمي شهر اردبيل مراجعه كرده بودند، با استفاده از روش نمونه ‌گيري در دسترس 45 نفر كه در مقياس كماي گلاسكو نمره 15-13 كسب كرده بودند انتخاب و به صورت تصادفي در سه گروه 15 نفره ( دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل) جايگزين شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از مقياس افسردگي، اضطراب و استرس (DASS-21) Lovibond و Lovibond (1995) استفاده شد. داده‌هاي به دست آمده با استفاده از تحليل كواريانس چندمتغيري (مانكوا) در فضاي نرم ‌افزار SPSS نسخه 25 تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: يافته‌هاي به دست آمده از تحليل كوواريانس حاكي از تفاوت معنادار بين گروه‌ها در مراحل پس‌آزمون وپيش‌آزمون بود. هر دو روش مداخله موجب كاهش آشفتگي روان‌شناختي نوجوانان شدند. هم‌چنين بين ميزان نمرات آشفتگي روان‌شناختي گروه آزمايش تحريك فرا‌جمجمه‌ اي مغز با گروه روان‌نمايشگري تفاوت معنا دار وجود نداشت. نتيجه ‌گيري: با توجه به نتايج مطالعه حاضر، مداخله‌هاي درماني تحريك‌ الكتريكي مستقيم مغز از روي جمجمه و روان‌نمايشگري به عنوان شيوه‌هاي مكمل در درمان نوجوانان داراي آسيب ‌هاي مغزي خفيف توصيه مي‌شود.