تحليل جنسيتي تبيين‌كننده‌هاي رفتار كارآفرينانه دانشجويان ايران

كارآفريني مفهومي است كه براي فعاليت‌هاي ارزش‌آفرين به‌كار برده مي‌شود؛ به‌گونه‌اي كه نقش مهمي در توسعه فناوري و نوآوري، اشتغال‌زايي و توسعه اقتصادي دارد. اگرچه ادبيات كارآفريني به صورت فزاينده‌اي در جهت بررسي عوامل مؤثر بر قصد كارآفرينانه دانشجويان بر مبناي مدل‌هاي نيت محور تمركز كرده است؛ ولي در جهت شناسايي عوامل شكل گيري رفتار كارآفرينانه دانشجويان به‌خصوص دانشجويان كشاورزي در نظام آموزش عالي ايران مطالعه منسجمي انجام نشده است. به‌منظور پركردن اين شكاف مطالعاتي، پژوهش حاضر با به‌كارگيري نظريه رفتار برنامه‌ريزي‌شده به‌دنبال تحليل جنسيتي تبيين‌كننده‌هاي رفتار كارآفرينانه دانشجويان در نظام آموزش عالي كشاورزي ايران بود. جامعۀ آماري پژوهش شامل همۀ دانشجويان سال چهارم كارشناسي رشته‌هاي كشاورزي در نظام آموزش عالي كشور بودند كه تعداد 455 نفر از آن‌ها به روش نمونه گيري چندمرحله‌اي از نه دانشگاه در كشور انتخاب شدند. نتايج پژوهش نشان داد كه متغيرهاي نگرش نسبت به كارآفريني، هنجارهاي ذهني و كنترل رفتاري درك‌شده تأثير مثبت و معناداري بر قصد و رفتار كارآفرينانه دانشجويان كشاورزي در نظام آموزش عالي ايران داشتند. افزون بر اين، نتايج تحليل مقايسات چندگانه نشان داد كه متغير جنسيت تأثير متغيرهاي نگرش نسبت به كارآفريني، هنجارهاي ذهني و كنترل رفتاري بر قصد كارآفرينانه را تعديل مي‌كند. يافته‌هاي حاضر بيانگر كاربردپذيري و قابليت اطمينان نظريه رفتار برنامه‌ريزي‌شده در بين دانشجويان كشاورزي ايران است؛ بنابراين، سياست گذاران و برنامه ريزان نهادهاي دولتي و آموزشي مي‌توانند از نتايج اين پژوهش در جهت تدوين راهبردها و راهكارهايي براي ترويج كارآفريني در بين دانشجويان كشاورزي بهره گيرند.