تأثير رقابت‌پذيري برند بر عملكرد بانكي با نقش ميانجي فرصت‌هاي كارآفرينانه (موردمطالعه: بانك شهر استان تهران)

موضوع رقابت‌پذيري برند از آن دسته مباحثي است كه طي سال‌هاي اخير به‌شدت موردتوجه پژوهشگران علوم اقتصادي قرار گرفته است. امروزه، برندها به‌عنوان باارزش‌ترين دارايي  بسياري از شركت‌ها شناخته شده‌اند؛ بنابراين، موفقيت صنعت بانكداري بي‌شك ناشي از عملكرد آن‌ها است. هدف اين پژوهش بررسي تأثير رقابت برند بر عملكرد بانكي با نقش ميانجي فرصت‌هاي كارآفرينانه است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، كاربردي و از نظر گردآوري داده‌ها در زمره پژوهش‌هاي توصيفي همبستگي است. جامعۀ آماري پژوهش شامل همۀ كاركنان بانك شهر استان تهران بودند (1496 نفر) كه تعداد 306 نفر از آن‌ها به‌عنوان نمونه براي مطالعه انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسش‌نامه‌اي بود كه روايي آن با استفاده از تحليل عاملي تأييدي و پايايي آن از طريق آلفاي كرونباخ بررسي و تأييد شد. به‌منظور تجزيه‌وتحليل داده‌ها در دو بخش آمار توصيفي و استنباطي از نرم‌افزارهاي SPSS نسخه 23 و Lisrel نسخۀ 8.8 استفاده شد. نتايج مدل‌سازي معادلات ساختاري نشان داد كه متغير رقابت‌پذيري برند تأثير مثبت و معناداري بر عملكرد بانكي و تأثير منفي و معناداري بر فرصت‌هاي كارآفرينانه دارد. همچنين، بر اساس نتايج پژوهش مشخص شد كه متغير فرصت‌هاي كارآفرينانه تأثير مثبت و معناداري بر عملكرد بانكي دارد. در نهايت، مشخص شد كه متغير رقابت‌پذيري برند از طريق فرصت‌هاي كارآفرينانه بر عملكرد بانكي تأثير مثبت و معناداري دارد.  بر اساس يافته‌هاي پژوهش مشخص شد كه برندسازي و فرصت‌هاي كارآفرينانه نقش بسيار مهمي در تقويت عملكرد بانكي ايفا مي‌كنند.