راهبردهاي تعيين‏‌كننده توسعه كارآفريني در ميان زنان روستايي شهرستان اردبيل

بهبود اقتصاد و توسعه روستاها، بدون توجه به اهميت نقش اشتغال و كارآفريني زنان روستايي امكان‏‌پذير نيست؛ بنابراين، توجه به راهبردهاي تعيين‌كننده توسعه كارآفريني در ميان زنان نواحي روستايي شهرستان اردبيل به‌عنوان هدف اين مطالعه برگزيده شد. مطالعه كنوني، از نوع مطالعات توصيفي- تحليلي بوده كه به روش ميداني و با كمك تركيبي از ماتريس‏هاي SWOT (نقاط ضعف، قوت، فرصت‏ها، تهديدها) و QSPM (ماتريس برنامه‌ريزي استراتژيك كمّي) در قالب روش دلفي انجام شد. نمونه آماري، شامل 37 نفر (با كمك روش گلوله برفي) از كارشناسان و متخصصان بخش كشاورزي و روستايي در شهرستان اردبيل بودند كه در حوزه اشتغال زنان روستايي فعاليت داشتند. مطابق نتايج اكتشافي در ماتريس SWOT، 28 شاخص قوت و ضعف و 31 شاخص فرصت و تهديد جهت توسعه كارآفريني زنان روستايي شناسايي شدند. با توجه به مجموع امتيازهاي نهايي عوامل داخلي و خارجي (2.158 EFE: ؛2.694 IFE:)، راهبردهاي تعيين‏‌كننده و كانوني جهت توسعه كارآفريني، شامل راهبردهاي رقابتي (ST) به‌دست آمد. در بررسي اهميت راهبردهاي منتخب در ماتريس QSPM، ايجاد واحد متولي كارآفريني و مشاوره تخصصي زنان روستايي در مراكز كشاورزي يا روستايي، برنامه‏‌ريزي جهت نيازسنجي كارآفريني زنان روستايي و طراحي برنامه‌‏هاي آموزشي- ترويجي مدون و ايجاد يا توسعه صندوق‏‌هاي اعتبارات خرد زنان روستايي در مناطق هدف در اولويت‌هاي اول تا سوم قرار گرفتند. لذا، تمركز برنامه‏ريزي‏هاي توسعه كارآفريني در زنان روستايي، با محوريت يك واحد متولي مشخص در نهادهاي اجرايي روستايي رخ خواهد داد كه در اين زمينه، توجه به تدوين برنامه جامع نيازسنجي كارآفريني از زنان روستايي و جلب همكاري زنان كارآفرين در برنامه‏‌هاي آموزشي-انگيزشي، نقشي اساسي خواهد داشت.