ارزيابي عوامل مؤثر بر توسعه كسب‌وكارهاي خانگي در سكونتگاه‌هاي غيررسمي شهر تبريز (مطالعه موردي: محله خليل‌آباد)

شناسايي پتانسيل اقتصادي مناطق غيررسمي شهري، موضوعي است كه مورد توجه سياست‌گذاران و دست‌اندركاران در كشورهاي كمتر توسعه يافته قرار گرفته است. با اين حال، اطلاعات كمي در مورد اين‌كه چگونه سكونتگاه‌هاي غيررسمي بر نوع و تعداد فرصت‌هاي تجاري تأثير مي‌گذارد، وجود دارد. از اين‌رو، هدف پژوهش حاضر، سنجش و ارزيابي عوامل مؤثر بر توسعه كسب‌وكارهاي خانگي در سكونتگاه‌هاي غيررسمي محله خليل‌آباد در شهر تبريز بود. ابزار اصلي گردآوري داده‌ها، مصاحبه و پرسشنامه بود. جهت تحليل يافته‌هاي پژوهش از رويكرد تحليل عاملي تأييدي استفاده شد. مشاركت‌كنندگان در مرحله كيفي پژوهش، شامل مديران و كارشناسان سازمان‌ها و شركت‌هاي فعال در حوزه اشتغال و كارآفريني، كارآفرينان محلي و صاحبان كسب‌وكارهاي خانگي در سكونتگاه‌هاي غيررسمي و اساتيد خبره و برجسته دانشگاهي استان آذربايجان شرقي بودند كه به روش مبتني بر هدف براي مطالعه انتخاب شدند. جامعۀ آماري در مرحله كمّي پژوهش شامل كارآفرينان و صاحبان كسب‌وكارهاي خانگي در سكونتگاه‌هاي غيررسمي بودند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابعاد مدل پيشنهادي شامل: عوامل مالي–  اقتصادي (0.78)، عوامل زيرساختي (0.76)، عوامل بازاريابي (0.69)، عوامل اجتماعي– فرهنگي (0.64)، عوامل شخصيتي–  فردي (0.58)، عوامل فني–  تكنولوژيكي (0.52)، عوامل حقوقي (0.51) و عوامل محيط‌زيستي (0.50) به ترتيب بيشترين تا كمترين تأثير را دارند. همچنين، يافته‌ها نشان مي‌دهد سازه‌هاي مذكور با توسعه كسب‌وكارهاي خانگي رابطه مثبت و معنا‌داري دارند. برونداد اين پژوهش، مدلي جهت توسعه كسب‌وكارهاي خانگي در سكونتگاه‌هاي غيررسمي را فراهم مي‌آورد.