تحليل اثرات كارآفريني گردشگري بر توسعه روستايي (موردمطالعه: نواحي روستايي دهستان ريجاب در استان كرمانشاه)

هدف از اين مطالعه تحليل اثرات كارآفريني گردشگري بر توسعه روستايي در نواحي روستايي دهستان ريجاب در استان كرمانشاه بود و در آن سعي شده است تا عوامل متعددي كه به‌واسطه كارآفريني گردشگري بر توسعه اين منطقه مؤثر هستند، تحليل شوند. اين مطالعه به روش توصيفي - تحليلي انجام‌شده است. جامعۀ آماري اين پژوهش، روستاييان دهستان ريجاب بودند (6700 = N) كه با استفاده از جدول بارتلت و همكاران، تعداد 259 نفر از آن‌ها براي مطالعه انتخاب شدند. ابزار سنجش پژوهش، پرسشنامه‌اي محقق‌ساخته بود كه روايي و پايايي آن توسط آزمون ‌KMO، آزمون بارتلت و ضريب آلفاي كرونباخ بررسي و تأييد شد. نتايج تحليل عاملي نشان داد كه از مهم‌ترين اثرات مثبت ورود گردشگران به مناطق روستايي مي‌توان به توسعه زيرساختي (واريانس: 35.41 درصد)، توسعه اقتصادي و رفاهي (واريانس: 21.84 درصد) و توسعه اشتغال (واريانس: 13.20 درصد) و همچنين، از مهم‌ترين اثرات منفي مي‌توان به تخريب فضاي كسب‌وكار (واريانس: 9.35 درصد) اشاره نمود. بررسي‌هاي ميداني در نواحي روستايي دهستان ريجاب نيز نشان داد كه ميزان توسعه كارآفريني گردشگري روستايي در اين مناطق پايين است و مي‌توان با گسترش امكانات رفاهي و خدماتي، توانمندسازي روستاييان، تقويت زيرساخت فيزيكي و حمايت دولت از كارآفريني و گردشگري روستايي، داشتن ديدگاهي مثبت نسبت به توسعه گردشگري روستايي، توانمندسازي روان‌شناختي، آموزش آداب ‌و رسوم روستاييان به گردشگران، ارتقاي امنيت اجتماعي و بهبود باور و نگرش نسبت به گردشگري، به موفقيت بيشتر در توسعه كارآفريني گردشگري روستايي كمك كرد.