آسيب‌شناسي ارتقاي حسابرسي داخلي در بخش عمومي: رهيافت داده‌بنياد و رتبه‌بندي

موضوع و هدف مقاله:پژوهش حاضر در صدد آسيب شناسي حسابرسي داخلي در بخش عمومي ايران و رتبه‌بندي آسيب‌ها مي‌باشد. از هر دو روش ميداني و كتابخانه اي در دو مرحله كيفي و كمي استفاده شد.روش پژوهش: در مرحله كيفي از طريق مصاحبه نيمه ساختار يافته با خبرگان سعي گرديد نقاط ضعف مباني نظري موجود پوشش داده شود و آسيب‌هاي شناسايي شده به مرحله اقناع برسند. با استفاده از رويكرد داده بنياد، آسيب‌هاي شناسايي شده در مقوله‌هاي محوري، شرايط علّي، شرايط زمينه‌اي، راهبردها، شرايط مداخله‌اي و پيامدهاي مدل پژوهش، تعيين و در مرحله كمي، با استفاده از آزمون‌هاي ناپارامتريك تأثير آسيب‌ها بر عملكرد بررسي شد و با استفاده از آزمون فريدمن، عوامل شناسايي شده رتبه‌بندي شد. جامعه آماري حسابرسان داخلي شاغل و يا خبرگاني است كه در ارتباط با اين فعاليت بوده اند.يافته هاي پژوهش: با توجه به حجم نامعين جامعه آماري از فرمول كوكران حجم نمونه 384 نفر تعيين و 350 پرسشنامه توزيع شد. پرسشنامه پژوهش با طيف ليكرت 5 تايي طراحي شد. نتايج رويكرد داده بنياد، الگوي پژوهش را در 6 مقوله طبقه‌بندي نمود.نتيجه گيري، اصالت و افزوده آن به دانش: نتايج نشان داد متغيرهاي 1. رفتارهاي سليقه‌اي و گزينشي مديران 2. نداشتن جايگاه مطلوب سازماني 3. ضعيف قانون و عدم شفافيت در سطح جامعه از اولويت بيشتري به عنوان آسيب برخوردارند. همچنين، مشخص شد كه 1. هزينه‌ جبهه‌گيري‌هاي سياسي در كشور و 2. نوسانات اقتصادي از اهميت كمتري از ديدگاه پاسخ‌دهندگان برخوردار بوده‌اند.