مقايسه انگيزش شغلي كاركنان حوزه تربيت بدني و سلامت در نيروهاي مسلح بر اساس نظريه هرزبرگ

هدف تحقيق حاضر مطالعه تطبيقي انگيزش شغلي كاركنان حوزه تربيت بدني و سلامت در نيروهاي مسلح بر اساس نظريه هرزبرگ بود. روش پژوهش توصيفي بوده، و جامعه مورد مطالعه شامل كليه كاركنان حوزه ورزش دو و ميداني و هندبال نيروهاي مسلح‌ مي‌باشد. كل جامعه آماري يعني 33 نفر، به عنوان نمونه تحقيق انتخاب شدند. براي جمع‌آوري اطلاعات از دو پرسش‌نامه محقق‌ساخته اطلاعات فردي و پرسش‌نامه اختصاصي جهت تعيين اولويت‌هاي انگيزشي- بهداشتي استفاده گرديد. پرسشنامه‌ها براي اعتباريابي به متخصصان مربوطه ارائه گرديد. براي محاسبه پايايي پرسش‌نامه از روش آماري آلفاي كرونباخ استفاده شد كه ضريب پايايي آن 0.88 محاسبه گرديد. داده‌ها با روش آمار توصيفي، ضريب همبستگي اسپيرمن، آزمون كلموگروف اسميرنف و آزمون t مستقل، تجزيه و تحليل شدند. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه در هر دو حوزه ورزش هندبال و دو وميداني، وجود تعهد و مسئوليت در محيط كار، از بيشترين اولويت انگيزش شغلي برخوردار بود و در زمينه عوامل بهداشتي، نحوه ارتباط با ديگران در حوزه ورزش دو و ميداني و نحوه سرپرستي و نظارت شغلي در حوزه ورزش هندبال، از مهم‌ترين موارد بودند، حقوق و مزايا و امنيت شغلي در رده آخر اولويت بهداشتي قرار گرفتند. بين عوامل انگيزشي و بهداشتي در سطح معناداري 0.01، همبستگي وجود داشت. همچنين همبستگي معكوسي در سطح 0.05 بين تحصيلات و عوامل انگيزشي و بهداشتي شغلي وجود مشاهده شد. بين عوامل انگيزشي در حوزه ورزش دو و ميداني و هندبال نيروهاي مسلح، تفاوت معناداري ديده نشد، در صورتي كه بين عوامل بهداشتي در اين دو حوزه ورزشي، در سطح 0.05 تفاوت معناداري مشاهده شد.