بررسي سطح فعاليت بدني، سلامت عمومي و كيفيت زندگي دانش‌ آموزان دختر متوسطه اول شهرستان ماسال در دوران قبل و بعد از كرونا

هدف پژوهش حاضر بررسي سطح فعاليت بدني، سلامت عمومي و كيفيت زندگي دانش آموزان دختر متوسطه اول در دوران قبل و بعد از كرونا است. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان دختر متوسطه اول شهرستان ماسال در سال تحصيلي 1400- 1401 بودند. روش نمونه‌گيري به صورت در دسترس بوده و براساس جدول مورگان، تعداد 250 نفر مشخص شدند. ابزار گردآوري اطلاعات در اين تحقيق شامل پرسش‌نامه سلامت عمومي گلدبرگ، پرسش‌نامه كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني (WHOQOL-BREF) و پرسش‌نامه فعاليت بدني بك بود. تجزيه و تحليل داده ها با آزمون t همبسته در سطح معناداري 0/05 صورت گرفت كه براي اين منظور از نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 22 استفاده شد. نتايج نشان داد كه ميانگين نمرات سطح فعاليت بدني دانش‌آموزان در مرحله بعد از شروع كرونا، در مقايسه با دوران قبل از كرونا، كاهش يافته است (p 0.01). همچنين ميانگين سلامت عمومي و مؤلفه هاي آن (علائم جسماني، اختلال در كاركردهاي اجتماعي، اضطراب و افسردگي) و ميانگين كيفيت زندگي و مؤلفه هاي آن (سلامت جسماني، سلامت رواني، روابط اجتماعي، سلامت محيط) در دانش‌آموزان، در مرحله بعد از شروع كرونا كاهش يافته است (p 0.05؛ p 0.01). نتايج به دست آمده بر اهميت توجه به سطح فعاليت بدني، سلامت عمومي و كيفيت زندگي در دانش‌آموزان، بعد از دوران كرونا تاكيد دارد.