كارآمدي جمعي براساس سبك‌هاي شخصيتي مربيان رشته كشتي: با تأكيد بر نقش مداخله‌گر اضطراب اجتماعي

كارآمدي جمعي به عنوان باورهاي مشترك يك گروه درباره ظرفيت‌هاي گروه در سامان بخشيدن و انجام اعمالي كه براي رسيدن به پيشرفت مطلوب مورد نياز است، در نظر گرفته مي‌شود. هدف پژوهش حاضر بررسي كارآمدي جمعي براساس سبك هاي شخصيتي مربيان رشته كشتي با تأكيد بر نقش مداخله‌گر اضطراب اجتماعي بود. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و راهبرد آن توصيفي از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه مربيان رشته كشتي شهر تهران به تعداد 510 نفر بودند كه از بين آنها 220 نفر با استفاده از فرمول كوكران و با روش نمونه گيري تصادفي ساده به عنوان حجم پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات، پرسش‌نامه اضطراب اجتماعي ايلينا جرابك (۱۹۹۶)، پرسش‌نامه پنج عاملي شخصيت نئو و پرسش‌نامه خودكارآمدي جمعي شرر و همكاران (1982) شامل 102 پرسش بود. جهت تجزيه و تحليل داده هاي پژوهش از آزمون رگرسيون و همبستگي و از نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه كارآمدي جمعي براساس اضطراب اجتماعي و سبك هاي شخصيتي مربيان رشته كشتي قابل پيش‌بيني است. بنابراين، احتمالاً كارآمدي جمعي مي‌تواند در برقراري ارتباط اجتماعي با هدف موفقيت در بين مربيان كشتي مؤثر باشد.