ارتباط بين يادگيري سازماني و كارآفريني سازماني از طريق اشتياق كاري در كاركنان اداره كل ورزش و جوانان فارس

هدف پژوهش حاضر، بررسي ارتباط بين يادگيري سازماني و كارآفريني سازماني از طريق اشتياق كاري در كاركنان اداره كل ورزش و جوانان فارس بود. جامعه مورد مطالعه شامل 114 نفر از كاركنان اداره كل ورزش و جوانان فارس بود، كه از اين تعداد 90 نفر به عنوان نمونه با روش نمونه‌گيري كل‌شمار انتخاب شدند. اين پژوهش به لحاظ ماهيت و هدف، يك پژوهش كاربردي است. جهت گردآوري داده ها از سه پرسش‌نامه كارآفريني سازماني مارگريت هيل (2013)، يادگيري سازماني نيفه (2001) و اشتياق شغلي سالواناوا و شوفلي (۲۰۰۱) استفاده شد. پايايي پرسش‌نامه‌ها با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب 0.926، 0.873 و 0.851 به دست آمد و مورد تأييد قرار گرفتند. روش پژوهش از نوع تحقيق كاربردي، توصيفي و همبستگي بوده و داده‌هاي به‌دست ‌آمده با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون، تحليل رگرسيون و معادلات ساختاري و نرم‌افزارهاي SPSS و PLS تحليل شدند. نتايج همبستگي پيرسون نشان داد كه بين يادگيري سازماني، اشتياق كاري، كارآفريني سازماني و مؤلفه‌هاي آنها رابطه مثبت و معناداري برقرار است. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه از بين مؤلفه هاي يادگيري سازماني، مؤلفه‌هاي فرهنگ يادگيري و از بين مؤلفه هاي اشتياق كاري، مؤلفه هاي انرژي، از بيشترين قدرت پيش‌بيني كارآفريني سازماني برخوردار هستند. از بين مؤلفه هاي يادگيري سازماني، مؤلفه هاي فرهنگ يادگيري بيشترين قدرت پيش‌بيني اشتياق كاري برخوردار بوده است. همچنين نقش واسطه‌اي اشتياق كاري در رابطه يادگيري سازماني و كارآفريني سازماني مورد تأييد قرار گرفت.