پاسخ شاخص‌هاي استرس اكسيداتيو به مكمّل‌دهي عصاره دانه انگور و تمرينات مقاومتي در بدنسازان

عصاره دانه انگور سياه (GSE) جزء مكمّل‌هايي محسوب مي‌شود كه با دارا بودن خواص فلاونوئيدي، آثار ضدّ اكسايشي بسيار قوي دارد كه مي‌تواند از بروز آسيب‌هاي سلولي جلوگيري و يا از شدت آن بكاهد. در اين راستا، هدف مطالعه حاضر، بررسي پاسخ شاخص‌هاي استرس اكسيداتيو به مكمّل‌دهي عصاره دانه انگور و تمرينات مقاومتي در بدنسازان بود. اين تحقيق در قالب طرح نيمه‌تجربي، در دو گروه مكمّل و كنترل، با خون‌گيري در دو نوبت قبل و بعد از مصرف مكمّل، به‌صورت دوسويه كور انجام شد. جامعه آماري مطالعه حاضر را ۲۴ ورزشكار بدنساز مرد با دامنه سنّي ۱۹-۱۵ سال تشكيل مي‌دهند، كه به دو گروه مكمّل و دارونما تقسيم شدند. در هر يك از نوبت‌هاي خون‌گيري به‌صورت ناشتا حدود ۵ ميلي‌ليتر خون از آزمودني‌ها گرفته شد. اندازه‌گيري شاخص‌هاي خوني شامل ظرفيت ضد اكسايشي (TAC) و مالون دي آلدهيد (MDA) و كراتين كيناز (CK) و لاكتات دهيدروژناز (LDH) بود. نرمال بودن توزيع داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي شاپيرو-ويلك انجام شد. داده‌هاي جمع‌آوري‌ شده به‌وسيله آزمون آماري تي‌وابسته در سطح معناداري پنج درصد تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه انجام تمرينات مقاومتي بدنسازي باعث افزايش معنادار شاخص‌هاي آسيب سلولي (كراتين كيناز و لاكتات دهيدروژناز) و شاخص مالون دي آلدهيد، و كاهش معنادار ظرفيت آنتي‌اكسيداني تام گرديد (05/0 P). مصرف عصاره دانه انگور باعث افزايش ظرفيت آنتي‌اكسيداني تام شد. انجام فعاليت‌هاي بدنسازي باعث افزايش شاخص‌هاي آسيب ‌سلولي و استرس ‌اكسيداتيو مي‌گردد كه مصرف عصاره دانه انگور (۱۰۰ ميلي‌گرم در روز) باعث افزايش ظرفيت آنتي‌اكسيداني تام در مردان بدنساز مي‌شود.