فرورانش و بسته‌شدن پوسته پالئوتتيس تا برخورد قاره‌اي در شمال خردقاره خاور-ايران مركزي، برپايه شواهد سنگ‌نگاري و ايزوتوپ پايدار اكسيژن در متاگرانيت چاه‌زرد در خاور جندق

اين پژوهش شواهد فرورانش پالئوتتيس تا برخورد قاره‌اي در شمال خردقاره خاور ايران مركزي برپايه سنگ‌نگاري و ايزوتوپ پايدار اكسيژن در كوارتز در متاگرانيت چاه‌زرد در خاور جندق را ارائه مي‌دهد. در اين منطقه، گرانيتوييدهاي ژوراسيك مياني افيوليت جندق و سنگ‌هاي دگرگوني منطقه را قطع كرده‌اند. بررسي‌هاي ميداني و سنگ‌نگاري روي نمونه‌هاي متاگرانيت‌ جندق نشان مي‌دهند فرايندهاي دگرگوني در ارتباط با فرايند بسته‌شدن پالئوتتيس رخداد دست كم دو فاز دگرگوني ناحيه‌اي در منطقه را به‌دنبال داشته است كه يكي از آنها در پي فرورانش پوسته اقيانوسي پالئوتتيس در كربونيفر و پيش از نفوذ گرانيت چاه‌زرد رخ داده است (دگرگوني M1). سپس پس از نفوذ گرانيت چاه‌زرد درون دگرگونه‌ها، دگرگوني ديگري در پي برخورد قاره‌اي رخ داده است (دگرريختي/دگرگوني M2) كه اين گرانيت را به متاگرانيت تبديل كرده است. از شواهد فاز دوم دگرريختي/دگرگوني، پيدايش زيردانه و بازتبلور GBM در كوارتزها، پيدايش ميرمكيت، پرتيت‌شعله‌اي و بالجينگ در حاشيه فلدسپارها و تبلور گارنت‌هاي دگرگوني فشار بالا و همزمان با زمين‌ساخت است كه با رخداد يك دگرريختي در شرايط فشار بالا و دماي نزديك به 600 درجه سانتيگراد همخواني دارد و گوياي شرايط دگرگوني ناحيه‌اي در مناطق برخوردي و بسته‌شدن پوسته اقيانوسي پالئوتتيس در شمال بلوك يزد است. افزون بر اين، ويژگي‌هاي زمين‌شيميايي كاني‌ها (مانند خاستگاه ماگماييِ گارنت‌هاي شكل‌دار) و مقدار كم δ18O در گرانيت خاور جندق (10.9 ‰) مي‌تواند گوياي پيدايش مذاب گرانيت چاه‌زرد در پي ذوب اندك بخش‌هاي فلسيك تخته فرورنده با كمترين آلايش با گوشته در هنگام صعود باشد.