معقوليت ايمان عمل‌گرايانه به خدا به مثابه ارزشي متعالي از منظر جاشوا گلدينگ

جاشوا گلدينگ، در تقرير نوين خويش از استدلال‌هاي عملي، به ايمان به خدا به عنوان ارزشي متناهي ولي متعالي اشاره مي‌كند. به باور او، دستيابي به ارتباط خوب با خدا داراي ارزش بالقوه متعالي است و حصول ارتباط خوب با خدا را از طريق سبك زندگي مؤمنانه از احتمال بالاتري نسبت به سبك زندگي نامؤمنانه مي‌داند. گلدينگ با افزودن مؤلفه ارزش متناهي متعالي به استدلال خود سعي در رفع اشكال استدلال عملي پاسكال و توجيه عمل‌گروانۀ زندگي مؤمنانه دارد. از آنجا كه گلدينگ ارزش عملي ايمان به خدا را بالاتر از بديل‌هاي نامؤمنانه مي‌داند، اين مقاله مي‌كوشد به دفاع از ادعاي گلدينگ بپردازد. به دليل آن كه استدلال گلدينگ مبتني بر ارزش‌شناسي خداباوري است، استدلال‌هاي موافقان و مخالفان ارزش‌شناسي خداباوري نيز در اين مقاله بررسي شده است. اين بررسي نشان مي‌دهد ادعاي مخالفان ارزش وجود خدا در سطح غيرشخصي از مقبوليت برخوردار نيست. در سطح شخصي نيز استدلال معناي زندگي مخالفان ارزش وجود خدا قابل دفاع نيست. مدافعان برهان اختفاي الهي نيز، با انكار بحث ارزش‌شناسي خداباوري، استدلال مخالفان ارزش وجود خدا را با اشكال مواجه مي‌كنند. بنابراين، با توجه به استدلال موافقان ارزش وجود خدا، خدا به عنوان موجود خيري كه به لحاظ اخلاقي كامل است ضرورتاً به ارزش هر وضعيت اموري كه در آن وجود دارد مي‌افزايد. از اين رو، ادعاي استدلال عمل‌گروانه گلدينگ در تلقي ارزش‌مدارانه از ارتباط خوب با خدا قابل دفاع است.