مطالعۀ كيفي كاركرد خانواده در دوران كرونا؛ نمونۀ موردي شهر تهران

پژوهش حاضر به‌دنبال بررسي اين امر است كه پس از پاندمي كرونا چگونه مي‌توان كاركرد نهاد خانواده‌ در شهر تهران را صورت‌بندي كرد؟ هم‌چنين اين تحقيق با نگاهي اكتشافي به اين پرسش پاسخ مي‌دهد كه پس از فراگيري پاندمي كرونا در شهر تهران چه تحولي در نگرش خانواده‌ها نسبت به كاركرد نهاد خانواده و بازانديشي در عملكرد آن صورت‌گرفته است. روش اين پژوهش كيفي بوده و در آن از تحليل مضموني بهره گرفته شده است. نمونه‌گيري به‌صورت هدفمند و نظري انجام‌شده و داده‌ها ازطريق مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته جمع‌آوري شده‌اند. تحليل داده‌ها با استفاده از كدگذاري و تحليل شبكۀ مضامين براون و كلارك صورت‌گرفته است. نتايج تحليل نشان مي‌دهد كه پاندمي كرونا باعث سردرگمي، استرس، نگراني و گسترش ضداطلاعات شده و خانواده‌ها به مكاني براي تبادل احساسات مختلف تبديل شده‌اند. با از بين رفتن مرزهاي زندگي اجتماعي و استحالۀ نهادها در خانواده، فرصت بازانديشي در كاركردهاي خانواده ايجاد شده است. فضاي مجازي نيز با فراهم‌كردن آموزش‌هاي آنلاين، ارائه اطلاعات، ترندها و زمينه‌اي براي ادامۀ كسب‌وكارها نقش مهمي در تغيير عادت‌هاي گذشته خانواده‌هاي ايراني داشته است؛ بنابراين خانواده‌هاي تهراني در زمينه‌هاي مختلف، ازجمله: عاطفي، اقتصادي، سلامت، آموزش، قدرت، آداب و رسوم و اوقات فراغت تغييرات جدي را تجربه كرده‌اند و كرونا به‌عنوان يك عامل تغيير بزرگ، باعث بازبيني و بازتعريف نقش‌ها و وظايف خانواده‌ها در تهران شده است.