بررسي تاثير عدم اطمينان محيطي بر عملكرد شهرداري اصفهان با تاكيد بر نقش تعديلگر نوآوري و گرايش استراتژيك

رشد سريع شهرها و پيشي گرفتن آن از توانائيها و منابع شهرداريها، ارائه خدمات مناسب را براي اين سازمانها به يك چالش عظيم تبديل نموده است. همچنين به تبع تحولات، سازمانهاي عمومي از جمله شهرداريها تحت تاثير عوامل داخلي و خارجي، ساختاري، فرهنگي، اقتصادي، اجتماعي و سياسي قرارگرفته اند. لذا مديران شهري به عنوان راس هرم رهبري شهر، وظيفه سنگين ايجاد هماهنگي بين بخش هايي كه شهر را مديريت مي كنند را برعهده دارند. اين تحقيق با هدف بررسي تاثير عدم اطمينان محيطي بر عملكرد شهرداري اصفهان با درنظرگرفتن نقش تعديلگر نوآوري و گرايش استراتژيك صورت گرفته است. تحقيق حاضراز حيث ماهيت، تحقيقي توصيفي و از نظر هدف، از نوع تحقيقات كاربردي مي باشد و روش جمع آوري داده ها پيمايشي (با استفاده از پرسشنامه) و از نوع فرضيه آزمايي است. مدل برآمده از پيشينه از طريق جمع آوري داده ها از نمونه 193 تايي از مديران و سرپرستان شهرداري شهر اصفهان و با استفاده از روش حداقل مربعات جزئي(PLS) مورد آزمون قرارگرفته است. يافته ها بيانگر تاثير منفي و معنادار عدم اطمينان محيطي بر عملكرد شهرداري بوده است. همچنين گرايش استراتژيك ارتباط بين عدم اطمينان محيطي و عملكرد شهرداري را به طور معكوس تعديل كرده اما نقش تعديلگري نوآوري مورد تاييد قرارنگرفته است.