تحليل اثرات SPRAWL REPAIR بر سرمايه اجتماعي

رشد پراكنده شهرها علاوه بر تأثيرات منفي زيست محيطي و اقتصادي داراي هزينه هاي اجتماعي زيادي هستند، اين هزينه ها با جابجايي و فاصله گرفتن محله هاي شهري از مركز شهر و شكل گيري حومه هاي شهري روزبه روز بيشتر ميشود. پراكندگي شهري به خودي خود هزينه اجتماعي در برندارد ولي جابجايي جمعيتي اولين پيامد گسترش شهري است كه بر شبكه اجتماعي تأثيرگذار است. مشكلات اجتماعي مربوط به پراكندگي مانند فقدان تنوع ،ارتباطات ضعيف ودر نتيجه كاهش سرمايه اجتماعي و نيز مشكلات بهداشتي مانند چاقي به دليل وابستگي به خودرو به آن نسبت داده شده است. پراكندگي ساختار محله را به نفع الگوهاي وابسته به خودرو رها مي كند در نتيجه رانندگي تقريباً براي تمام فعاليت هاي روزانه اجباري است. و بالاخره ، مفسراني مانند پاتنام استدلال مي‌كنند كه سبك زندگي حومه‌اي كم تراكم مرتبط با پراكندگي، سرمايه اجتماعي را كاهش نيز مي‌دهد و منجر به جامعه‌اي كمتر سالم مي‌شود. Sprawl Repair توسعه‌هاي پراكنده شهري تحت سلطه خودرو را به جوامع كاملي تبديل مي‌كند كه عملكرد اقتصادي، اجتماعي و زيست‌محيطي بهتري دارند. هدف از استراتژي بازآفريني پراكندگيها، ايجاد جوامع بر اساس واحد محله است. تاكتيك اوليه اين روش، درج عناصر مورد نياز مانند ساختمان‌ها، تراكم بالا، فضاي عمومي، ارتباطات اضافي و ... براي تكميل و تنوع بخشيدن به توده‌هاي تك فرهنگي پراكنده است.باتوجه به اينكه امروزه رويكرد هاي مشاركت محور و مردم مبنا از پيشرو ترين و پذيرفته ترين رويكرد هاي عرصه طراحي شهري است لذا در اين پژوهش كه به روش توصيفي تحليلي انجام شده است سعي بر اين است كه مفهوم سرمايه اجتماعي را با Sprawl Repair كه به عنوان يك تاكتيك نو در بازآفريني پراكندگي ها و ايجاد جوامع كامل معرفي شده است پيوند دهيم و درنهايت اثبات مي كنيم كه بازآفريني پراكنگي شهري نيروي محرك و عامل تسهيل گري است كه بر سرمايه اجتماعي پيامدهاي مثبتي دارد.