تأثير فراموشي سازماني هدفمند بر عملكرد سازماني با نقش ميانجي مديريت دانش در ادارات ورزش و جوانان شمال غرب كشور

هدف از پژوهش حاضر تاثير فراموشي سازماني هدفمند بر عملكرد سازماني با نقش ميانجي مديريت دانش در ادارات ورزش و جوانان شمال غرب كشور بود. پژوهش حاضر از نوع توصيفي - همبستگي و از نظر هدف كاربردي بود كه به روش ميداني اجرا شد. جامعه آماري اين پژوهش شامل همه مديران و كاركنان ادارات ورزش و جوانان استان هاي شمال غرب كشور بود. تعداد 301 شركت كننده به عنوان نمونه آماري با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند. داده ها از طريق پرسشنامه جمع آوري شد (ضريب آلفا بالاي 0.8 بود). براي تجزيه و تحليل داده ها از آمار توصيفي (مثل جدول، ميانگين، انحراف استاندارد) و آمار استنباطي (ضريب همبستگي پيرسون، تحليل عاملي تأييدي و مدل سازي معادلات ساختاري) با استفاده از دو نرم افزار SPSS و PLSاستفاده شد. نتايج نشان داد كه فراموشي هدفمند، تأثير مثبت و معناداري بر مديريت دانش داشت (0.001=p). همچنين مديريت دانش و فراموشي هدفمند، اثرات مثبت و معناداري بر عملكرد سازماني داشتند (0.001=p و 0.001=p). در اين تحقيق ما نقش ميانجي مديرت دانش و همچنين نوآوري را در ارتباط بين فراموشي سازماني و عملكرد سازماني را مورد بررسي قرار داديم كه نتايج تحقيق نشان داد مديريت دانش ارتباط بين فراموشي سازماني و عملكرد سازماني را ميانجي مي كند. نتايج بيانگر آن است كه از طريق فراموشي سازماني اثربخش، سازمان ها قادرند دانش را به محصول، خدمت و فرآيندي نو تبديل كنند كه اين امر نتايج نوآورانه مديريتي و عملياتي را به همراه دارد.