تحليل كيفي ماهيت تفكر استراتژيك تا مهارت محوري و تفكر محوري

تاكنون پژوهشگران مختلفي بر اهميت و تأثيرگذاري تفكر استراتژيك در جهت تدوين كارآمد و اجراي موفق استراتژي اذعان نموده‌اند و اكثر مطالعات در زمينه‌هاي شايستگي‌ها، سبك‌ها، تكنيك‌ها، مؤلفه‌ها و مهارت‌هاي تفكر استراتژيك بوده است؛ بااين‌حال هنوز يك مفهوم پذيرفته‌شده كه به توافق همه يا اكثريت محققان رسيده باشد، ارائه نشده است. پژوهش حاضر باهدف پاسخ دادن به سؤال مفهوم تفكر استراتژيك چيست به دو سؤال فرعي مفهوم تفكر استراتژيك به روش فراتركيب چيست و مقايسه تفكر استراتژيك با ساير تفكرها چگونه است، پاسخ داد. با توجه به هدف، پژوهش حاضر از نوع توسعه‌اي و بر اساس ماهيت داده‌ها از نوع كيفي است و داده‌هاي گردآوري‌شده از نوع توصيفي و سنتز پژوهي (فراتركيب) مي‌باشد كه از الگوي هفت مرحله‌اي سندلويسكي و بارسو استفاده گرديده است. نتايج پژوهش بر روي تحقيقات انجام‌شده از سال 1960 تا به امروز نشان مي‌دهد كه تفكر استراتژيك از دو بعد تفكر محور و مهارت محور تشكيل‌شده است. بعد تفكر محور برآيندي از تفكرهاي ديگر شامل تفكر كل‌نگر، تفكر دستگاهي، تفكر خلاق، تفكر انتقادي و تفكر شهودي است و بعد مهارت محور شامل توجهات و آموزه‌هايي است كه از استراتژي انتظار مي‌رود؛ درواقع چيزي كه با آن روبرو هستيم ذهن استراتژيك است و تفكر استراتژيك يك سبك تفكر خالص و مستقل نيست.