واكاوي و آسيب‌شناسي فروش و بازرگاني چاي ايران و ارائه راهبردهاي برون‌رفت از آن

علي رغم اينكه كشور ايران يكي از ده كشور بزرگ توليدكننده‌ي چاي به شمار مي‌رود اما متأسفانه از جايگاه مناسبي در بازار بين كشورهاي توليدكننده برخوردار نبوده و به لحاظ سهم در بازار، پايين تر از 5 درصد را به خود اختصاص داده است. پژوهش حاضر درصدد است ضمن شناسايي موانع و مشكلات بازار چاي ايران و شناسايي راهبردها، موانع، و شتاب دهنده ها، مدلي را به منظور حل مشكلات و توسعه بازار چاي ارائه دهد. پژوهش حاضر به لحاظ روشي، يك پژوهش كيفي بر مبناي مصاحبه بوده كه در آن از نظرات 15 نفر از متخصصان و دست اندركاران صنعت چاي در استان گيلان استفاده‌شده است. مصاحبه به‌صورت نيمه ساختاريافته انجام‌شده و در مرحله‌ي بعدي محتواي مصاحبه‌ها به جهت كدگذاري مورد بررسي و تحليل محققان قرار گرفته است. در مرحله‌ي اول و كدگذاري باز، از مجموع 15 مصاحبه اي كه انجام شد، در ابتدا 157 كد استخراج گرديد كه با تحليل اين كدها و بررسي تكرار كدها به لحاظ شكلي و مفهومي نهايتاً 70 كد استخراج گرديد. يافته‌هاي تحقيق نشان از اين دارد كه مدل حاصل از انجام اين پژوهش داراي پنج دسته عامل اصلي بوده كه عبارت‌اند از: 1. مشكلات و چالش‌ها 2. عوامل بنيادي و جوهري ايجاد مشكل و چالش‌ها 3. اقدامات و عمليات 4. عامل كنشيار (كاتاليزور و حمايتي) 5. پيامدهاي مورد انتظار حاصل از اجراي اقدامات. با اجراي راهكارهايي از قبيل توسعه‌ي بازارهاي جديد، افزايش تبليغات و توسعه‌ي برند، مي‌توان روند جذب مشتريان داخلي و خارجي را تسهيل كرد و با افزايش كيفيت محصولات چاي، و سهم بازار، حجم فروش محصولات چاي ايراني را افزايش داد. همچنين، اجراي راهكارهايي مانند افزايش بهره‌وري و كاهش هزينه‌هاي توليد، ارتقاي كيفيت محصولات و ايجاد برند ملي قوي، مي‌تواند به توسعه‌ي اين صنعت در حوزه‌ي توليد ملي كمك نمايد. ايجاد شرايط مناسب براي سرمايه‌گذاري در مناطق توليدكننده‌ي چاي، ايجاد اشتغال‌زايي غيرمستقيم در زنجيره‌ي ارزش چاي و توسعه‌ي صادرات چاي با ارزش افزوده بالاتر، توانايي كمك به توسعه و رشد اقتصادي كشور را دارد.