شناسايي عوامل تأثيرگذار فرهنگ سازماني بر فرايند مديريت دانش در دانشگاه

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسايي عوامل تأثيرگذار فرهنگ سازماني بر فرايند مديريت دانش در دانشگاه پيام نور خوي انجام شد. روش: روش تحقيق، كيفي از نوع داده‌بنياد بود. ابزارگردآوري داده‌ها مصاحبه نيمه ساختاريافته بود كه براي سنجش روايي و پايايي آن، از چهار معيار اعتمادپذيري، انتقال‌پذيري، اتكاپذيري و تأييدپذيري و براي تحليل داده‌ها از روش استنتاج مبتني بر تحليل مفاهيم و مفهوم‌پردازي مجدد استفاده شد. يافته‌ها: ايجاد فرصت و ظرفيت، جوّ حمايتي، مشوّقها، كار تيمي، توانمندسازي، انعطاف‌پذيري، تشويق نوآوري، استقلال عمل، ايجاد انگيزه، مستندسازي، انسجام و هماهنگي، اعتماد، ارتباطات درست، صميميت، همدلي، خطرپذيري، آزادي بيان، حمايت مديريت و بسترسازي براي كاربرد دانش، به عنوان عوامل فرهنگ سازماني تأثيرگذار و تك‌روي، محافظه‌كاري، عدم حمايت مديريت، فقدان نوآوري در شيوه‌هاي جذب دانش، عدم ظرفيت‌سازي، تأكيد بر كار انفرادي، عدم اعتماد به امنيت فنّاوري اطلاعات، فقدان آينده‌نگري، اتكا به شفاهيات، ترس از تسهيم دانش به خاطر از دست دادن قدرت، نبود انسجام و هماهنگي، عدم اعتماد به صحّت دانش، روحيۀ انحصارطلبي، عدم سازماندهي درست دانش و نبود ظرفيت و توانايي براي كاربرد دانش، به عنوان موانع فرهنگ سازماني تأثيرگذار بر فرايند مديريت دانش شناسايي شد. نتايج: «جوّ حمايتي» به عنوان عامل مؤثر و «عدم انسجام و هماهنگي» به عنوان مانع مؤثر بر مديريت دانش، در مراحل چهارگانۀ فرايند مديريت دانش مشترك بودند.