رابطه ي فرهنگ انتظار با نشاط (مطالعه موردي دانشجومعلمان دختر دانشگاه فرهنگيان اهواز در سال تحصيلي1400-1401)

هدف: هدف از اين پژوهش، شناسايي رابطۀ فرهنگ انتظار با نشاط دانشجومعلمان بود. روش: در اين پژوهش كه به لحاظ هدف، كاربردي و به روش كمّي انجام شد؛ ارتباط و همبستگي فرهنگ انتظار و نشاط بررسي شد. جامعۀ آماري پژوهش، همۀ دانشجومعلمان دختر دانشگاه فرهنگيان اهواز در سال تحصيلي 1401-1400 به تعداد 1730 نفر بود. براي سنجش نشاط از پرسشنامۀ استاندارد نشاط با پنج زيرمؤلفۀ رضايت از زندگي، آراستگي ظاهري، تعامل اجتماعي، كارايي فردي و كمك به ديگران با آلفاي كرانباخ 0.75 و براي سنجش فرهنگ انتظار از پرسشنامۀ استاندارد فرهنگ انتظار با دو زيرمؤلفۀ احساسات مهدوي و شناخت و آگاهي نسبت به امام زمان(عج) با آلفاي كرانباخ 0.85 استفاده شد. پس از انتخاب اعضاي نمونه به روش خوشه‌اي تصادفي، كه تعداشان 313 نفر بود؛ اقدام به ارسال لينك پرسشنامه پژوهش و جمع‌آوري داده‌ها و در نهايت، تجزيه و تحليل داده‌ها به وسيلۀ نرم‌افزار آماري اس.پي.اس.اس 26 شد. يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان از همبستگي بسيار زياد با سطح معناداري 0.001 بين مؤلفه‌هاي فرهنگ انتظار و نشاط در دانشجومعلمان داشت و اين همبستگي در خصوص مؤلفۀ شناخت و آگاهي نسبت به امام زمان(عج) به شكل قابل توجهي بيشتر بود. اين نتايج نشان مي‌دهد كه فرهنگ انتظار مهدوي، يك متغيّر پيش‌بين قوي براي نشاط در بين دانشجومعلمان است. نتيجه‌گيري: به متوليان امر تعليم‌ و تربيت توصيه مي‌شود كه دانشجويان را با فرهنگ مهدويت به عنوان يكي از عظيم‌ترين ظرفيتهاي معارف اسلامي كه ذاتاً حركت‌آفرين و نشاط‌بخش است و مي‌تواند منشأ تحول در جامعه باشد، آشنا ساخته؛ زمينۀ تعالي جامعۀ اسلامي را فراهم آورند.