بررسي رابطه هوش معنوي و بهزيستي با تحول اخلاقي دانشجويان دانشگاه محقق اردبيلي

هدف: اين پژوهش با هدف بررسي رابطۀ هوش معنوي و بهزيستي با تحول و رشد اخلاقي دانشجويان دانشگاه محقق اردبيلي انجام شد. روش: روش پژوهش از لحاظ روش‌آمار، توصيفي شامل محاسبه فراواني‌ها، ميانگين‌ها، انحراف استانداردها و براي آمار استنباطي از ضرايب همبستگي و تحليل رگرسيون چندگانه استفاده ‌شد. جامعۀ آماري پژوهش حاضر شامل كليۀ دانشجويان دانشگاه محقق اردبيلي در سال تحصيلي 1401 بودند. از اين جامعه، نمونه‌اي به حجم 169 دانشجو با روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي انتخاب شد و به پرسشنامۀ‏ هوش معنوي، بهزيستي معنوي و تحول اخلاقي پاسخ دادند. داده‌ها نيز توسط آزمونهاي ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه به شيوۀ ورود همزمان تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج ضريب همبستگي نشان داد كه ارتباط مثبت و معناداري بين مؤلفه‌هاي هوش معنوي و بهزيستي معنوي با تحول اخلاقي وجود دارد. به عبارت ديگر؛ با افزايش هوش معنوي و بهزيستي معنوي، تحول اخلاقي نيز افزايش پيدا مي‌كند. همچنين، نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه حدود 50 درصد از واريانس تحول اخلاقي توسط مؤلفه‌هاي هوش معنوي و بهزيستي معنوي تبيين مي‌شود. نتيجه‌گيري: مطالعۀ حاضر نشان داد تحول اخلاقي در دانشجويان منوط به افزايش هوش معنوي و بهزيستي معنوي آنان است. بر اين اساس، پيشنهاد شد كه برنامه و طرحي جامع از سوي خانواده‌ها، متوليان فرهنگي و آموزش عالي به منظور تقويت هوش معنوي و بهزيستي معنوي دانشجويان براي تحول اخلاقي آنان تدوين و اجرا شود.