بررسي يافته هاي تشخيصي كولونوسكوپي در بيمارستان هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز سال 1400

مقدمه:كولونوسكوپي بعنوان ابزاري جهت تشخيص زودرس يافته هاي مهم گوارشي نظير سرطانهاي كولوركتال بكارميرود. مطالعه حاضربمنظور بررسي يافته هاي تشخيصي بيماران تحت كولونوسكوپي در بيمارستان هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي اهواز در سال ۱۴۰۰ انجام شده .روش كار: مطالعه ازنوع مقطعي – توصيفي بوده وروي 1526پرونده بيماران ارجاعي به بخش كولونوسكوپي بيمارستانهاي امام خميني و گلستان انجام شد. داده هاي مورد نياز از طريق پرسشنامه شامل اطلاعات دموگرافيك، علائم بيمار و يافته هاي تشخيصي استخراج گرديد.يافته ها: 825 بيمار54/1% مــرد و 701 بيما ر 45/9% زن بودند. ميانگين سني بيماران16/98± 51/77(بين 14 تا 97 )سال بود .فراوان ترين علل انجام كولونوسكوپي، خونريزي از ركتوم در493 بيمار32/3%و پس از آن درد شكمي با 360 بيمار 23/6% بود. بيشترين يافته هاي كولونوسكوپي در بيماران مورد بررسي به ترتيب هموروئيد و پوليپ با فراواني 25/8% و 12/5%و كمترين يافته ها زخم منفرد ركتوم و شقاق مقعد، با فراواني 2/3%و 2/7% بوده است. ميزان مراجعات و يافته هاي پاتولوژيك در مراجعين در سنين بالاي 45 سال بطور معناداري بيشتر بود. فراواني بروز سرطان كوركتال در مردان بيشتر از زنان بود(56/6% در برابر43/4% 0/881=P)، اما اين تفاوت از نظر آماري معنا دار نبود.نتيجه‌گيري: شايعترين علل انجام كولونوسكوپي خونريزي از ركتوم و درد شكمي و بيشترين يافته هاي پاتولوژيك در اين بيماران هموروئيد و پوليپ بود. فراواني پوليپ وسرطان كولوركتال بطور معناداري در گروههاي سني بالاتراز45 سال بيشتر بود. لذا به نظر ميرسد كولونوسكوپي ابزار تشخيصي مناسب براي اين گروه سني مي باشد