شواهد نويافته از دوره پارينه‌سنگي قديم در شهرستان پلدختر، استان لرستان

استان لرستان در غرب ايران همواره به عنوان يكي از مناطق باستاني و سكونت گاه هاي بشر در دوران پارينه سنگي شناخته مي شود. بر اساس اطلاعات به دست آمده از كاوش هاي باستان شناسي در غارهاي دره خرم آباد و كوهدشت در چند دهه گذشته، سابقه سكونت در استان لرستان به حدود صد هزار سال پيش و دوره پارينه سنگي ميانه مي رسد. در بررسي باستان شناسي كه به تازگي در منطقه ميان كوه شهرستان پلدختر انجام گرفته، از 15 محوطه شواهدي از دست ابزارهاي متعلق به دوره پارينه سنگي قديم شناسايي شد. اين دوره كه تاريخي بين 1800000 تا 250000 سال را براي آن در نظر گرفته اند، در مطالعات باستان شناسي جهان به دليل ارتباط با تاريخ، مسير و نحوه پراكنش انسان ريخت هاي آغازين داراي اهميت فراواني است. در مجموع از اين محوطه ها كه نزديك به هم بودند، 153 دست ابزار شامل؛ ساطور، ساطور-سنگ مادر، سنگ مادر، تبردستي، شكافنده، كلنگ سه وجهي، سوراخ كننده، خراشنده و تراشه يافت شد كه بر اساس گونه شناسي مقايسه اي متعلق به دوره پارينه سنگي قديم هستند. اهميت اين يافته ها در پژوهش هاي باستان شناسي فلات ايران بسيار زياد است، چرا كه تا به امروز از محوطه هاي معرفي شده پارينه سنگي قديم ايران، اين تعداد دست ابزار شاخص گزارش نشده است كه نشان مي دهد استان لرستان يكي از مناطق مهم و زيستگاهي انسان هاي آغازين در مسير پراكنش به خارج از آفريقا مي تواند باشد