ارزيابي اثر قارچ مايكوريزا و محلول‌پاشي سولفات ‌روي بر برخي صفات فيزيولوژيك، بيوشيمايي و عملكرد اقتصادي گياه گل‌راعي (Hypericum perforatum L.) تحت رژيم‌هاي آبياري متفاوت

گل‏ راعي (Hypericum perforatum L.) گياهي دارويي با قدمت بيش از 2000 سال است. تنش خشكي از محدود‏كننده‌ترين عوامل محيطي در رشد و توليد گياهان است. همزيستي گياهان با قارچ‏هاي مايكوريزا و ﻣﺤﻠﻮلﭘﺎﺷﻲ عناصر ضروري مي‌تواند يكي از راه‏كار‏ها‏‏ي مؤثر براي مقابله با تنش‏خشكي ‏باشد. ايﻦ پژوهش با هدف ارزيابي تأثير قارچ مايكوريزا و محلول‏پاشي سولفات ‏روي بر برخي صفات بيوشيميايي و عملكرد اقتصادي در گل‏راعي تحت رژيم‏هاي آبياري متفاوت به ‏صورت اسپليت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‏هاي كاملاً تصادفي در ﺳـﻪ ﺗﮑـﺮار طي ﺳﺎل‏هاي 2018 تا 2020 اجرا شد. عامل اصلي رژيم‏هاي آبياري در سه سطح (100، 75 و 50 درصد نياز آبي) و عامل فرعي به ‏صورت فاكتوريل شامل محلول‏پاشي با سولفات ‏روي در سه سطح (صفر، 3 و 6 در هزار) و تلقيح با مايكوريزا (Funneliformis mosseae) در دو سطح (تلقيح‏شده و تلقيح‏نشده) انجام شد. نتايج نشان داد، كه برهمكنش سه‏گانه رژيم‏هاي آبياري+ محلول‏پاشي+ مايكوريزا در هر سه سال اثري معني‏دار بر محتواي كلروفيل، پرولين، قند‏هاي محلول، مالون‏ دي‏آلدهيد و عملكرد اقتصادي داشت. افزايش تنش آبياري اثري كاهنده بر محتواي كلروفيل، عملكرد اقتصادي و محتواي آب نسبي برگ داشت، اما بر پرولين، قند‏هاي محلول و مالون ‏دي‏آلدهيد اثري افزايشي داشت. در هر سطح تنش بيشترين عملكرد اقتصادي در تيمار ۶ در هزار محلول‏پاشي+ تلقيح با ميكوريزا حاصل شد. به‏‏طوركلي محلول‏پاشي ‏روي+ مايكوريزا با افزايش محتواي كلروفيل‏، قند‏هاي محلول و محتواي آب نسبي برگ سبب تعديل شرايط تنش و افزايش مقاومت گياه در برابر خشكي ‏‏شد و با ارتقاء كمي و كيفي صفات بيوشيميايي، عملكرد اقتصادي گياه گل‏راعي را افزايش داد.