تأثير سويه‌هاي مختلف باكتري سودوموناس بر صفات فيزيولوژيك و اجزاي عملكرد سيب‌زميني (Solanum tuberosum L.) در شرايط تنش خشكي

به ‏منظور بررسي سويه‌هاي مختلف باكتري سودوموناس مشتمل بر گونه‌هاي فلورسنس، كلرافيس و پوتيدا بر خصوصيات مورفوفيزيولوژيك و عملكرد گياه سيب‌زميني رقم سانته تحت تنش خشكي در منطقه جيرفت، آزمايشي به صورت طرح كرت‌هاي خرد شده در قالب طرح پايه بلوك‌هاي كاملاً تصادفي با سه تكرار در دو سال زراعي 1398-1399 و 1399-1400 انجام شد. عامل‌ اصلي شامل تنش خشكي در سه سطح (40، 65 و 90 ميلي‌متر تبخير از سطح تشتك تبخير كلاس A) و سويه هاي باكتري سودوموناس در چهار سطح (شاهد، سويه T12 Pseudomonas fluorescens RO7، سويه T13 Pseudomonas putida RO3 و سويه T17 Pseudomonas chlororaphis RO1) به عنوان فاكتور فرعي بود. نتايج نشان داد كه تيمارهاي تنش خشكي اعمال شده تأثيري در محتواي كلروفيل a نداشت. استفاده از سويه‌هاي باكتري سودوموناس محتواي كلروفيل b و كل را افزايش داد. محتواي كاروتنوئيد برگ در 90 ميلي‌متر تبخير از سطح تشتك تبخير با كاربرد باكتري سويه T17 كم‌ترين ميزان را نسبت به تيمار بدون باكتري و سويه T12 و T13 نشان داد. كاربرد باكتري سويه T13 بيش‌ترين فعاليت آنزيم سوپراكسيد ديسموتاز را در سطوح مختلف تنش خشكي نشان داد. بين سويه‌هاي متفاوت باكتري سودوموناس و تيمار بدون كاربرد باكتري تفاوتي در فعاليت آنزيم پراكسيداز برگ در سطوح مختلف تنش خشكي مشاهده نشد. بيش‌ترين فعاليت آنزيم كاتالاز برگ با كاربرد سويه T12 و T17 باكتري مشاهده شد. كاربرد سويه‌هاي باكتري سودوموناس منجر به افزايش معني‌دار وزن خشك اندام هوايي، وزن خشك غده و وزن كل غده در بوته نسبت به تيمار بدون باكتري در همه سطوح تنش خشكي شد.