اثر كم آبياري (تكنيك PRD و SDI) و محلول‌پاشي با سيليكات پتاسيم در گياه پرچيني برگ نو (.Ligustrum vulgare L)

امروزه تنش خشكي يكي از موارد محدود كننده توسعه فضاي سبز محسوب مي‌شود. يكي از راهكارها براي كاهش اثرات تنش خشكي براي گياهان محلول‌پاشي با سيليكات پتاسيم است. به منظور بررسي كاهش اثرات نامطلوب كم آبياري با كاربرد سيليكات پتاسيم بر گياه پرچيني برگ‌نو (Ligustrum vulgare L.) در گلخانه‌ تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه فردوسي مشهد آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي در چهار تكرار در سال 1400-1401 انجام شد. آزمايش به صورت كشت گلداني در سه سطح كم آبياري (شاهد (100% ظرفيت زراعي)، 50% ظرفيت زراعي (SDI)، 50% ظرفيت زراعي با تكنيك PRD و سه سطح محلول پاشي برگي با سيليكات‌پتاسيم (صفر، 2 و 4%) در چهار تكرار انجام شد. طبق نتايج بيشترين ارتفاع بوته مربوط به تيمار عدم تنش خشكي و محلول پاشي برگي با سيليكات پتاسيم %4 (5/68 سانتي متر) در گياه و كمترين ارتفاع گياه در تنش خشكي 50 PRD و بدون محلول پاشي (29 سانتي متر) بود. بيشترين فعاليت آنتي‏اكسيدانتي در تيمارهاي تنش خشكي 50 و محلول پاشي سيليكات پتاسيم %2 در گياه (67%)، همچنين در تنش خشكي PRD 50 و بدون محلول پاشي سيليكات پتاسيم (69%) و در محلول پاشي سيليكات پتاسيم %4 (72%) و بيشترين فنل كل در تيمارهاي تنش خشكي PRD50 و محلول پاشي سيليكات پتاسيم %4 (mg/gfw 16/11) در گياه بود. كربوهيدرات كل در تيمارهاي تنش خشكي 50 و محلول پاشي سيليكات پتاسيم %4 (mg/gfw 93/0) در گياه و پرولين در تيمارهاي تنش خشكي PRD 50 و بدون محلول پاشي سيليكات پتاسيم (mg/gfw 06/4) از بقيه تيمارها بيشتر بود. نتايج نشان داد تنش خشكي با 50% ظرفيت زراعي با تكنيك PRD نسبت به تنش خشكي با 50% ظرفيت زراعي رشد بهينه گياه را مختل كرده اما در تركيب با محلول پاشي سليكات پتاسيم رشد و بقاي گياه بهبود يافت. بر اساس نتايج اين آزمايش، در تيمار آبياري با 50% ظرفيت زراعي، وضعيت گياه با محلول پاشي سيليكات پتاسيم بهبود يافت.