تأثير كاربرد خارجي آب‌اكسيژنه و براسينواستروئيد در حفظ كيفيت ميوه‌هاي نارنگي رقم كينو طي انبارماني

اين پژوهش به جهت بررسي تأثير آب اكسيژنه و هورمون براسينواستروئيد بر عمرانبارماني پس از برداشت نارنگي رقم كينو بر پايه طرح كاملاً تصادفي با پنج تيمار و سه تكرار روي ميوه نارنگي رقم كينو برداشت شده از باغات تجاري جيرفت واقع در كشت و صنعت جيرفت انجام شد. تيمارهاي آزمايش به روش غوطه وري (به مدت 5 دقيقه) شامل آب اكسيژنه با غلظت (10 و 15 ميكرومول) و براسينواستروئيد با غلظت (0.5 و 1 ميلي گرم بر ليتر) و تيمار آب مقطر (شاهد) بود. سپس ميوه‏ها به سردخانه منتقل و در دماي 4 درجه سانتي گراد، به مدت 30 روز نگه داري شدند و هر 10 روز يكبار ميزان ميوه هاي آسيب ديده، اسيديته و اسيد قابل تيتراسيون، ميزان مواد جامد محلول، پراكسيداسيون ليپيدها، ميزان پراكسيد هيدروژن، فعاليت آنزيم پراكسيداز و فعالبت آنزيم كاتالاز بررسي شدند. نتايج نشان داد، تأثير هر دو تيمار روي بهبود عمر پس از برداشت و ويژگي هاي كيفي ميوه هاي نارنگي در مقايسه با شاهد، معني دار بوده است. بطوريكه، كاربرد براسينواستروئيد و پراكسيد هيدروژن سبب كاهش درصد ميوه هاي آسيب ديده، پراكسيداسيون ليپيدها، ميزان پراكسيد هيدروژن و افزايش فعاليت آنزيم پراكسيداز و فعالبت آنزيم كاتالاز طي انبار ماني شدند و هورمون براسينواستروئيد با غلظت 1 ميلي گرم بر ليتر و سپس آب اكسيژنه 15 ميكرومول در مقايسه با ساير تيمارها، بيشترين تأثير را طي انبارماني روي بهبود عمر پس از برداشت ميوه نارنگي رقم كينو داشتند.