اثر كودهاي مختلف بر عملكرد گل آهار (Zinnia elegans J.) در شرايط رقابت و عدم رقابت علف‌هاي‌هرز

يكي از موانع اصلي توليد در نظام هاي زراعي، علف هاي هرز هستند. نوع منبع تغذيه اي و كود علاوه بر اين كه رشد گياهان زراعي را تحت تأثير قرار مي دهد؛ مي تواند بر تراكم علف هاي هرز مؤثر باشد. به منظور بررسي اثر منابع كودي مختلف بر عملكرد گل آهار، آزمايشي به صورت اسپليت پلات در قالب طرح بلوك كاملاً تصادفي با سه تكرار در استان خراسان رضوي (خليل آباد) در سال 1402 انجام شد. فاكتورهاي مورد بررسي شامل دو سطح حضور و عدم حضور علف هرز به عنوان عامل اصلي و تيمار كود به عنوان عامل فرعي در چهار سطح شاهد، كود شيميايي NPK، ورمي كمپوست و كود دامي (گاوي) بودند. نتايج نشان داد كه كليه صفات مورد بررسي گل آهار در حضور علف هاي هرز كاهش معني داري دارند. در حضور علف هاي هرز تعداد گل در تيمار كود دامي بيشترين مقدار (11.71) را داشت. مصرف هر سه منبع كود باعث افزايش معني دار تراكم و وزن خشك علف هاي هرز شدند. در تيمار با كود شيميايي بيشترين تراكم با 30.23 بوته در مترمربع و وزن خشك با 99.10 گرم در مترمربع، مشاهده شد. كمترين شاخص رقابت (0.79) را تيمار كود شيميايي دارا بود كه اين امر را نيز مي توان به بالاتر بودن زيست توده علف هاي هرز در اين تيمار نسبت داد. بالاترين شاخص رقابت (1.37) متعلق به كود دامي بود كه با ساير تيمارها اختلاف معني داري داشت. بنابراين در شرايط آلودگي مزرعه به علف هاي هرز كاربرد كود دامي توصيه مي شود.