ارزيابي ايمني لرزه اي بناهاي بنايي تاريخي ايران كاربرد در دوره قرن 19 و اوايل قرن 20

شهر تبريز بر روي يك گسل تكتونيكي بزرگ و فعال واقع شده است كه متعلق به سيستم پيچيده‌اي است و گسل آناتولي شمالي در تركيه را به گسل البرز در ايران متصل مي‌كند. امروزه بيش از 600 ساختمان تاريخي در تبريز شناسايي شده است كه نياز به تحليل لرزه اي و حفاظت دارند. با توجه به عدم وجود دستورالعمل‌هاي مربوط به بناهاي تاريخي، ارزيابي ايمني لرزه‌اي اين بناها به تأخير افتاده است؛ بنابراين هدف اصلي اين مطالعه ارزيابي ايمني لرزه‌اي ساختمان‌هاي تاريخي با استفاده از دستورالعمل‌هاي ايتاليايي است و نشان مي‌دهد كه اين رويكرد اساس يك ارزيابي درست بر اساس روش هاي علمي و محاسباتي را تأييد مي‌كند. شش بناي تاريخي مربوط به دوره قاجار، به عنوان نمونه موردي انتخاب شدند. آسيب پذيري لرزه اي ساختمان‌ هاي مذكور با استفاده از دو سطح ارزيابي مختلف معرفي شده در دستورالعمل‌هاي ايتاليايي در مورد ميراث فرهنگي، شامل محاسبات دستي كه با استفاده از روش‌هاي مكانيكي انجام مي‌شوند و تحليل عددي بناها كه با استفاده از نرم‌افزار انجام مي‌شوند، مورد بررسي قرار گرفت. علاوه بر اين، كارايي و دقت روش مكانيكي ارائه شده در سطح يك در ارزيابي ايمني لرزه‌اي در مقايسه با نتايج تحليل عددي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان دهنده آسيب پذيري لرزه‌اي ساختمان هاي مورد بررسي به عنوان نمونه هاي انتخاب شده از ميان خانه هاي تاريخي تبريز است. همچنين نتايج نشان مي‌دهد كه روش‌هاي ارزيابي به كار گرفته شده جايگزين يكديگر نيستند؛ بلكه متعلق به دو سطح مختلف ارزيابي و قابل مقايسه هستند و سطح اول رويكرد محافظه كارانه اي را در نظر مي گيرد.