ارزيابي جايگاه شهر تبريز از منظر الگوي شهر اسلامي با تاكيد بر بعد عدالت اجتماعي

بررسي عدالت اجتماعي از ديدگاه شهر اسلامي در سه بعد اقتصادي، اجتماعي و كالبدي هدف مطالعه‌ي حاضر است؛ و در اين راستا 116 محلهي عرفي شهر تبريز به عنوان نمونه موردي انتخاب شده‌اند. تحقيق حاضر يك تحقيق كمي است. تحقيق به لحاظ هدف كاربردي بوده و به لحاظ رويكرد نيز از نوع تحقيق توصيفي تحليلي هست. داده‌هاي تحقيق به دو صورت ثانويه و اوليه است و از شيپ فايل طرح جامع شهر تبريز 1395 و بلوك آماري جمعيت شهر تبريز 1395 استخراج شده‌است. براي گردآوري اطلاعات مطالعه‌ي حاضر از روش كتابخانه‌اي استفاده شدهاست. از مدل آنتروپي شانون جهت وزندهي آن‌ها و از مدل تاپسيس جهت رتبهبندي محلات و از شاخص موران جهت بررسي خوشه‌اي بودن و يا نبودن در برخورداري محلات در سطح مناطق استفاده شد. نتايج نشان ميدهد كه به لحاظ تحقق عدالت اجتماعي در ميان محلات شهر تبريز، محلات كوي استانداري، وليعصر و گلشهر رتبه‌هاي نخست و محلات قرباني، سرخاب و مفتح رتبه‌هاي آخر را كسب كردند و به طور كلي محلات در سمت شرق وضعيت بهتري دارند. همچنين بررسي خودهمبستگي فضايي از ميزان برخورداري محلات در سطح مناطق، حاكي از آن است كه خوشه‌شدگي قابل ذكري در سطح كلان شهر تبريز وجود ندارد.