روندها و گرايشات نظري معاصر طراحي شهري (در بازه زماني 2000 تا 2022)

عدم توافق صاحب‌نظران بر دو سويه ماهوي و رويه اي طراحي شهري از يك سو و روند رو به رشد مطالعات نظري در راستاي تدقيق مواضعي همسان از سوي ديگر، ضرورت بررسي تئوري هاي معاصر در پيوستاري چند بعدي را نشان مي دهد. اين پژوهش با هدف تدقيق چيستي حوزه هاي مهم معاصر طراحي شهري، با اين سؤال كه آيا نوعي هم‌راستايي موضوعي در باب مفاهيم نظري قابل تشخيص است؟ و در صورت وجود، مدل مفهومي، ابعاد و حوزه هاي هم پوشان آن چيست؟ با روش تحليل موضوعي، به بررسي 43 مقاله تئوري غربالگري شده از مجموع 717 مقاله چاپ شده در بازه زماني 2000 تا 2022 ميلادي در مجله طراحي شهري1 مي پردازد؛ و 6 موضوع و 26 گرايش را تشخيص مي دهد؛ شامل: هدف با گرايشات، 1 انسان اجتماع، 2 فضا مكان، 3 جغرافيا حوزه 4 زمان، گستره مداخله با گرايشات 1 بافت، 2 قلمرو عمومي، 3 سطوح كالبدي و حوزه هاي عمومي و خصوصي، 4 زيرساخت‌ها، 5 تعاملات اجتماعي، استفاده‌كنندگان و مديريت فضا، مقياس با گرايشات 1 ديتيل، 2 ساختمان شخصي و بلوك، 3 محله، 4 فضاهاي شهري، منطقه و شهر، 5 زيرساخت و ساختار، 6 منطقه، منظومه شهري، حومه شهري و 7 جهان، محصول با گرايشات 1 ضابطه – قانون، 2 مدل‌سازي و سه بعدي، 3 استراتژِي و سياست و 4 برنامه و گزارش، فرايند و روش با گرايشات 1 فراگير و كثرت‌گرا، 2 پويا و دائمي و 3 مختلط و تصميم‌گيري و تصميم سازي با گرايشات 1 متخصصان علمي، 2 سياست‌مداران و سرمايه‌داران و 3 مشاركت عمومي، خصوصي و ذي نفعان و ذي‌نفوذان هستند.