تبيين تعارضات آبي در بين برنج‌كاران حاشيه رودخانه تغار در شهرستان چرام، استان كهگيلويه و بويراحمد

امروزه، افزايش تقاضا براي آب از يك‌سو و كاهش ذخاير و منابع آبي قابل‌دسترس از سوي ديگر، تضادها و تعارضات آبي در بين بهره برداران را افزون ساخته است. ازاين‌رو، در اين پژوهش كه به روش پيمايش از نوع مقطعي انجام پذيرفت به واكاوي تعارضات آبي در بين بهره برداران حاشيه رودخانه تغار پرداخته شد. بر اين اساس، جامعه آماري تحقيق شامل برنج‌كاران استفاده‌كننده از آب رودخانه تغار در شهرستان چرام، استان كهگيلويه و بويراحمد بود (230=N) كه بر اساس جدول تعيين حجم نمونه كرجسي و مورگان، 140 مورد آنان به عنوان نمونه آماري برآورد شد و با استفاده از روش نمونه گيري طبقه اي تصادفي در بين جامعه آماري توزيع گرديد. ابزار گردآوري داده هاي تحقيق، پرسشنامه اي ساختارمند بود كه پس از تأييد روايي صوري آن توسط كارشناسان موضوعي، پايايي پرسشنامه با انجام مطالعه اي راهنما و محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ (0/70≤α) و پايايي تركيبي در سطح مطلوبي برآورد شد. داده هاي گردآوري‌شده با استفاده از نرم افزار SPSS26 و PLS3 Smart تحليل شد. يافته هاي پژوهش نشان داد دو نوع تعارضات آب شامل بين فردي (برنج‌كاران با يكديگر) و تعارض كشاورزان با سازمان آب در منطقه قابل مشاهده است. مقدار ضريب تعيين رفتار تضاد نشان داد كه دو متغير درك از كنترل رفتار تضاد و قصد رفتار تضاد ، 57/1% از تغييرات واريانس رفتار تضاد را تبيين نمايند. علاوه بر آن، قصد رفتارتضاد (0/480=β) و درك از كنترل رفتارتضاد (0/311=β)، بيشترين اثر مستقيم و هنجارهاي جامعه پيرامون تضاد (0/190=β) و نگرش نسبت به تضاد (0/127=β)، بيشترين اثر غيرمستقيم را بر بروز رفتار تضاد آب در كشاورزان مورد مطالعه داشته اند. ازاين‌رو، جلب اعتماد و مشاركت برنج‌كاران در مديريت بهره برداري از آب رودخانه از طريق تشكيل انجمن هاي آب بران و همچنين برگزاري كارگاه هاي آموزشي و ترويجي فنون مذاكره و مديريت تعارض به منظور مديريت تضادر در بين آنان پيشنهاد مي گردد.