تأثير روش‌هاي مختلف آبياري و آرايش كاشت بر عملكرد و بهره‌وري آب كنجد

كنجد گياهي سازگار با شرايط نيمه خشك و متحمل به تنش آبي است و مديريت صحيح آبياري نقش بسزايي در افزايش كميت و كيفيت دانه كنجد دارد. اين پژوهش به منظور بررسي تاثير روش‌هاي آبياري برحجم آب كاربردي و آرايش كاشت براي دست‌يابي به عملكرد مطلوب و بهره‌وري آب كنجد به صورت بلوك‌هاي كامل تصادفي در ايستگاه تحقيقات كشاورزي عراقي محله گرگان اجرا شد. تيمارها شامل سه روش آبياري (باراني، قطره‌اي نواري و سطحي) به همراه سه آرايش كاشت بر بستر بلند1 (2 رديف كاشت روي بستر بلند به عرض 50 سانتي متر، يك رديف كاشت روي پشته به عرض 50 سانتي‌متر و يك رديف كاشت با فواصل 50 سانتي‌متر بر بستر مسطح) در نظرگرفته شد. نتايج دو ساله آزمايش 1401-1400  نشان داد كه حداكثر عملكرد دانه در روش آبياري قطره‌اي نواري و روش كاشت روي پشته و كمترين عملكرد دانه در آبياري سطحي با روش كاشت مسطح به ترتيب به ميزان 1305 و 735 كيلوگرم در هكتار بود. متوسط مقدار آب كاربردي براي روش آبياري قطره‌اي نواري حدود 4180 متر‌مكعب در هكتار و مقدار آب كاربردي براي روش‌هاي آبياري باراني و سطحي به ترتيب حدود 4675 و 5930 متر‌مكعب در هكتار اندازه گيري شد. حداكثر بهره‌ وري آب در روش آبياري قطره اي نواري و روش كاشت روي پشته به ترتيب به ميزان 0/31 و 0/45 كيلوگرم بر مترمكعب آب بود. در مجموع، با هدف دستيابي به حداكثر عملكرد دانه و بهره‌وري آب با حداقل مصرف آب، روش آبياري قطره‌اي نواري و كاشت روي پشته براي كنجد توصيه مي‌گردد.