تأثير تحول ديجيتال بر عملكرد نوآوري با نقش ميانجي عوامل نوآوري

هدف اصلي اين پژوهش بررسي تأثير تحول ديجيتال بر عملكرد نوآوري با نقش ميانجي عوامل نوآوري است. پژوهش حاضر از منظر هدف، كاربردي و از لحاظ گردآوري داده توصيفي – پيمايشي و از نوع همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كاركنان شركت پخش فرآورده هاي نفتي است كه تعداد آنها 150 نفر است. تعداد نمونه 108 نفر به روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شده اند. داده هاي گردآوري شده با روش مدل سازي معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه تحول ديجيتال بر عملكرد نوآوري، آگاهي از نوآوري و سرمايه گذاري در تحقيق و توسعه تاثير دارد. آگاهي از نوآوري و سرمايه گذاري در تحقيق و توسعه بر عملكرد نوآوري ها تاثير دارد. آگاهي از نوآوري و سرمايه گذاري در تحقيق و توسعه رابطه بين تحول ديجيتال و عملكرد نوآوري را ميانجي گري مي كند.