بررسي نقش فقدان لذت‌جويي اجتماعي در پيش‌بيني اعتياد به اينترنت با نقش تعديل‌كننده ويژگي‌هاي شخصيتي برون‌گرايي و درون‌گرايي در دانشجويان

اين پژوهش باهدف بررسي نقش فقدان لذت‌جويي اجتماعي در پيش‌بيني اعتياد به اينترنت با نقش تعديل‌كننده ويژگي‌هاي شخصيتي برون‌گرايي و درون‌گرايي در دانشجويان انجام شد. روش پژوهش حاضر، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش را دانشجويان دانشگاه شيراز در سال تحصيلي 1401-1400 تشكيل داده‌اند كه از ميان آن‌ها 340 نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. پرسشنامه‌هاي پژوهش شامل پرسشنامه اعتياد به اينترنت يانگ (IAT، 1998)، مقياس لذت بين فردي نهايي و مورد انتظار (ACIPS، 2011) و پرسشنامه شخصيتي آيزنك (EPQ، 1985) بود. روابط بين متغيرها با آزمون رگرسيون خطي و مدل پژوهش با تكنيك مدل‌يابي معادلات ساختاري آزمون شدند. نتايج نشان داد كه فقدان لذت‌جويي اجتماعي توانايي تبيين 19 درصد از واريانس اعتياد به اينترنت را در دانشجويان داشت. نتيجه مدل‌يابي معادلات ساختاري نيز نشان داد كه ويژگي شخصيتي برون‌گرايي و درون‌گرايي در ارتباط بين فقدان لذت‌جويي اجتماعي و اعتياد به اينترنت نقش تعديل‌كننده ( (p 0.01 داشت. درنهايت اين نتايج نشان داد كه فقدان لذت‌جويي اجتماعي مي‌تواند اعتياد به اينترنت را در دانشجويان پيش‌بيني كند و ويژگي شخصيتي برون‌گرايي و درون‌گرايي در ارتباط بين اين دو متغير نقش تعديل‌كننده ايفا مي‌كند.