اثربخشي روش مديريت استرس مبتني بر رويكرد شناختي رفتاري و آموزش خودمراقبتي و تركيب آن دو بر وضعيت سلامتي در افراد مبتلا به ديابت نوع 2

استرس و عدم تبعيت درماني و خودمراقبتي ضعيف در ديابت مي تواند وضعيت سلامتي افراد مبتلا را بدتر كند. بنابراين، اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي روش مديريت استرس مبتني بر رويكرد شناختي رفتاري و آموزش خودمراقبتي و تركيب آن دو بر وضعيت سلامتي در افراد مبتلا به ديابت نوع 2 انجام گرفته است. اين پژوهش، يك كــارآزمــايي بــاليني تصــادفي چهار گروهـــي دو ســر كور است. نمونه پژوهش، شامل 60 فرد مبتلا به ديابت نوع 2 بود كه به صورت هدفمند از انجمن ديابت و مطب هاي خصوصي پزشكان متخصص داخلي در كرمان انتخاب شدند. اين افراد، پس از همتاسازي به لحاظ سن و جنسيت، به روش تصادفي در 4 گروه 15 نفره (گروه 1: مديريت استرس مبتني بر درمان شناختي- رفتاري، گروه 2: آموزش خودمراقبتي، گروه 3: مديريت استرس مبتني بر درمان شناختي- رفتاري + آموزش خودمراقبتي، و گروه كنترل: بدون هيچ مداخله اي) جايگزين شدند و گروه‌هاي آزمايش در 8 جلسه مداخلات مربوطه را اخذ كردند و گروه كنترل مداخله‌اي دريافت نكرد. پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري 2 ماهه از اعضاي هر 4 گروه، با پرسشنامه وضعيت سلامت سازمان بهداشت جهاني، انجام يافت. يافته ها: طبق نتايج تحليل SPANOVA، ميانگين نمرات وضعيت سلامتي در مراحل پس آزمون و پيگيري در مقايسه با مرحله پيش آزمون، افزايش يافته بود و افزايش رخ داده تا مرحله پيگيري پايدار مانده بود. از يافته هاي اين پژوهش چنين نتيجه گيري شد كه براي ارتقا وضعيت سلامتي، و پايداري نتايج به دست آمده، همراهي و تركيب مداخلات پزشكي و روان شناختي، ضرورت دارد.