اثربخشي برنامه حركتي منتخب بر كاركرد اجرايي و عملكرد حركتي كودكان داراي اختلال هماهنگي رشدي

هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي برنامه حركتي منتخب بر كاركرد اجرايي و عملكرد حركتي كودكان داراي اختلال هماهنگي رشدي بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش كليه دانش آموزان پسر 7-9 سال مدارس عادي منطقه 22 شهر تهران در سال 1401 بود كه تشخيص اختلال هماهنگي رشدي دريافت كرده بودند. كه از اين ميان 28 نفر به شيوه در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند. ابزار پژوهش شامل مجموعه آزمون ارزيابي حركت كودكان ويرايش دوم (MABC-2) هندرسون (2007)، پرسشنامه عصب روانشناختي (CPRS-L) كانرز (2004) و آزمون عصب روانشناختي (Nepsy) كوركمن و همكاران (1998) بود. در نهايت از روش تحليل كوواريانس چند متغيره براي تحليل داده ها استفاده شد. يافته ها نشان داد با كنترل اثر پيش آزمون تفاوت معناداري بين پس آزمون گروه آزمايش و گواه در كاركردهاي عصبي شناختي توجه، چالاكي (قرار دادن پين ها و رسم ماز)، هدف گيري (پرتاب كيسه شن و دريافت و پرتاب) و تعادل (راه رفتن پاشنه پنجه، تعادل ايستا و لي لي) وجود داشت 0/05 p.  در آزمون زمان واكنش و  خرده آزمون چالاكي دستي (نخ كشي) تغيير معناداري مشاهده نشد 0/05 p). از يافته هاي فوق  مي توان نتيجه گرفت برنامه تمرين‌هاي بدني شاخص‌هاي عصب روانشناختي و عملكرد حركتي كودكان داراي اختلال هماهنگي رشدي را بهبود ببخشد.