اثربخشي برنامه تدويني مديريت كمال‌گرايي بر سلامت عمومي و كمال‌گرايي دانش‌آموزان مدارس تيزهوشان

هدف پژوهش حاضر امكان سنجي برنامه مديريت كمال‌گرايي بر سلامت عمومي و كمال‌گرايي دانش‌آموزان مدارس تيزهوشان بود. روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون_پس آزمون و گروه كنترل بود بود. جامعه‌ي آماري پژوهش حاضر شامل كليه‌ي دانش‌آموزان مشغول به تحصيل در مدارس تيزهوشان دخترانه شهر رودهن در سال تحصيلي 1400-1399 بودند كه با روش نمونه‌گيري هدفمند تعداد 30 نفر انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جايگذاري شدند. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه سلامت عمومي (GHQ-28) (گلدبرگ، 1972) و پرسشنامه كمالگرايي (PI) (هيل و همكاران،2004) بود. داده‌هاي پژوهش با روش تحليل كووارايانس چند متغيري تجزيه و تحليل قرار شد. نتايج پژوهش نشان داد كه با كنترل اثر پيش آزمون بين ميانگين پس آزمون سلامت عمومي و كمال گرايي در دو گروه آزمايش و گواه تفاوت معناداري در سطح 0.05 وجود دارد. نتايج بدست آمده اين نتيجه حاصل مي‌شود كه براي دانش‌آموزان تيزهوش با بهره‌گيري از رويكردهاي آموزشي مبتني بر كمال‌گرايي مي‌توان سلامت عمومي و كمال گرايي را در جهت مثبت سوق داد.