مقايسه اثربخشي برنامه درماني گربه مقابله گر و آموزش خود دلگرم سازي بر اضطراب اجتماعي و اضطراب امتحان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي برنامه درماني گربه مقابله گر و خود دلگرم سازي بر اضطراب اجتماعي و اضطراب امتحان دانش آموزان صورت گرفت. اين پژوهش نيمه آزمايشي و با طرح پيش آزمون- پس آزمون و با گروه كنترل و دوره پيگيري بود. جامعه آماري شامل دانش آموزان دختر پايه ششم در سال تحصيلي 1399-1398 شهر زنجان بود كه از بين آن ها 45 نفر داوطلب واجد شرايط به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در سه گروه 15 نفري جايگذاري شدند. هر سه گروه پرسشنامه هاي اضطراب اجتماعي (SAQ) كانر و همكاران (2000) و اضطراب امتحان (EAQ) ابوالقاسمي و همكاران (1375) را تكميل كردند. يكي از گروه هاي آزمايش به مدت 16 جلسه (هر جلسه 60 دقيقه) تحت برنامه درماني گربه مقابله گر و گروه آزمايشي ديگر به مدت 10 جلسه (هر جلسه 90 دقيقه) تحت برنامه درماني خود دلگرم سازي قرار گرفتند. داده ها با استفاده از روش تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و آزمون تعقيبي بنفروني تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد هر دو مداخله درماني گربه مقابله گر و خود دلگرم سازي در مقايسه با گروه كنترل به طور معناداري باعث كاهش اضطراب اجتماعي و اضطراب امتحان دانش آموزان شد (0/001 P) و اين نتيجه تا مرحله پيگيري ماندگار بود. همچنين نتايج نشان داد كه مداخله خود دلگرم سازي در مقايسه با گربه مداخله گر تأثير بيشتري در كاهش اضطراب اجتماعي و اضطراب امتحان دانش آموزان داشت (0/05 P). بنابراين برنامه خود دلگرم سازي در كاهش اضطراب اجتماعي و اضطراب امتحان دانش آموزان مؤثرتر از برنامه گربه مداخله گر است.