اثربخشي آموزش گروهي فراشناخت ولز بر باورهاي غيرمنطقي و خلاقيت شناختي در دانش آموزان با درماندگي آموخته شده

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش گروهي فراشناخت ولز بر باورهاي غيرمنطقي و خلاقيت شناختي در بين دانش آموزان با ناتواني درماندگي آموخته شده انجام شد. اين پژوهش به روش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل انجام شد. جامعه آماري شامل تمامي دانش آموزان دختر پايه يازدهم شهر رشت در سال تحصيلي 1401-1400 به تعداد 581 نفر بود كه تعداد 40 نفر داوطلب واجد شرايط به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب و در 2 گروه (آزمايش و گواه) وارد مطالعه شدند. هر دو گروه پرسشنامه هاي باورهاي غيرمنطقي (IBQ) جونز (1968) و خلاقيت شناختي (CCQ) عابدي (1372) را تكميل كردند. گروه آزمايش به مدت 8 جلسه (هر جلسه 60 دقيقه) تحت آموزش گروهي فراشناخت (MTP) ولز (2002) قرار گرفت. داده ها با استفاده از روش تحليل كوواريانس چندمتغيري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه با كنترل اثر پيش آزمون تفاوت معناداري در سطح (0.05 P) بين پس آزمون گروه آزمايش و گواه در باورهاي غيرمنطقي و خلاقيت شناختي دانش آموزان با درماندگي آموخته شده وجود داشت. با توجه به يافته هاي پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه آموزش گروهي فراشناخت ولز در كاهش باورهاي غيرمنطقي و افزايش خلاقيت شناختي دانش آموزان مؤثر بوده است.