مدل ساختاري بهزيستي روانشناختي بر اساس نيازهاي روانشناختي و ذهن‌آگاهي با نقش واسطه‌اي استفاده آسيب‌زا از اينترنت در نوجوانان

هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل ساختاري بهزيستي روانشناختي بر ‌اساس نيازهاي بنيادين روانشناختي و ذهن‌آگاهي با نقش واسطه اي استفاده آسيب‌زا از اينترنت در نوجوانان بود. پژوهش حاضر توصيفي_همبستگي به روش مدل‌يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش، شامل كليه دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان كاشان در سال تحصيلي 1402-1401 به تعداد 6470 نفر بود كه از ميان آنها  بر‌اساس جدول مورگان نمونه‌اي به تعداد 325 نفر به روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند و پرسشنامه‌هاي بهزيستي روانشناختي (RSPWB) ريف (1989)، نيازهاي روانشناختي (BSNQ) گارديا و همكاران (2000)، ذهن‌آگاهي (MAAS) براون و ريان (2003)، اعتياد به اينترنت (IAT) يانگ (1998) را تكميل كردند. تحليل داده‌ها به روش تحليل مسير انجام شد و براي بررسي نقش واسطه‌اي استفاده آسيب‌زا از اينترنت از آزمون بوت‌استراپ استفاده شد. نتايج نشان داد مسير مستقيم نيازهاي روانشناختي و ذهن‌آگاهي به استفاده آسيب‌زا از اينترنت و بهزيستي روانشناختي اثر معنادار داشت (0.05 p). همچنين نيازهاي روانشناختي و ذهن‌آگاهي با ميانجي‌گري استفاده آسيب‌زا از اينترنت بر بهزيستي روانشناختي اثر معنادار غير مستقيم داشت (0.05 p). شاخص‌هاي برازش نشان داد مدل پيش فرض از برازش مناسب برخوردار است. بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه استفاده آسيب‌زا از اينترنت، نقش واسطه‌اي در ارتباط بين نيازهاي روانشناختي و ذهن‌آگاهي با بهزيستي روانشناختي نوجوانان دارد.